Just Another Wordpress Blog

Just another WordPress.com weblog

Legacies of Panglong

ပင္လံု အေမြအႏွစ္၏ ေက်းဇူးတရားမ်ား

တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ၏ ျပည္ေထာင္စု အေရး

တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား က ႏွစ္ေပါင္း (၆ဝ) ေက်ာ္ တစိုက္မတ္မတ္ေတာင္းဆိုလာခဲ့ၾကသည္မွာ မိမိတို႕ဆံုးရႈံးခဲ့ရေသာ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္၊ ကုိယ္ပိုင္ ျပ႒ာန္း ပိုင္ခြင့္ တို႕ကို ျပန္လည္ရရွိိေရး ျဖစ္သည္။ ယေန႕ကာလတြင္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ၏ အခြင့္အေရးမ်ားကို ႏုိင္ငံေရးအရ အာမခံခ်က္ ရွိ ေသာ ဖက္ဒရယ္ ဒီမိုကေရစီ ျပည္ေထာင္စု စနစ္အားျဖင့္ သာလ်င္ ေဖၚေဆာင္ ႏုိင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထာဝရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကိုလည္း ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ကိုတည္ေဆာက္မွသာ ရရွိႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္တြင္း မီဒီယာမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ (ဂဂ) မ်ိဳးဆက္မ်ား က ေျပာဆို ေရးသား လာၾကသည္။ လက္ရွိ ၂ဝဝဂ အေျခခံဥပေဒသည္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ား ၏ လိုလား ခ်က္ မ်ား ႏွင့္မကိုက္ညီ ေၾကာင္း အစိုးရဖက္ ႏွင့္ စစ္ဖက္ တာဝန္ရွိ ပုဂၢိဳလ္မ်ား က လည္း ဝန္ခံထားၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ကိုလည္း မီဒီယာမ်ားမွ တဆင့္ ေထာက္ျပၾကသည္။ ၂ဝဝဂ ေျခခံ ဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး သည္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳး တရပ္လံုး ၏ ယံုုၾကည္မႈ ကိုးစားမႈ ႏွင့္ ဆက္စပ္ ေနေၾကာင္း ေဖၚျပလာၾကသည္။ လူနည္းစု ျဖစ္ေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ၏ ျပည္ေထင္စု အေရးကို လူမ်ားစု ဗမာတိုင္းရင္းသား မ်ားမွ ကုန္လြန္ခဲ့သည့္ အႏွစ္ (၆ဝ) ေက်ာ္ကာလ အတြင္း ယေန႕ ကာလကဲ့သို႕ အားႏွင့္အင္ႏွင့္ ထုႏွင့္ထည္ႏွင့္ ေရးသား ေျပာဆို ေဆြးေႏြးမႈ မ်ား မရွိခဲ့ဘူး ေပ။ ရွိခဲ့ဘူးျပန္လ်င္လည္း အာဏာရွင္ စစ္အစိုးရတုိ႕၏ ဝါဒျဖန္႕ခ်ီေရး မ်ားသာျဖစ္ၿပီး ဆားမပါေသာ ဟင္းကိုစားရသလို အႏွစ္မဲ့ကာ ၿမိန္ယွက္မႈ မရွိခဲ့ေပ။ ယေန႕ မီဒီယာ မ်ား လြတ္လပ္လာသည္ႏွင့္အမွ် အိုင္ဒီယာမ်ား၊ အယူအဆမ်ား၊ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား ဖလွယ္မႈ ျမင့္တက္လာကာ လူငယ္ မ်ိဳးဆက္သစ္ တို႕ အၾကား အေတြးသစ္ အျမင္သစ္မ်ား၊ ရႈေထာင့္အသစ္မ်ား၊ ရပ္တည္ခ်က္ အသစ္မ်ားျဖင့္ ႏိုင္ငံေရး ေရခ်ိန္တို႕လည္း ယခင္ကႏွင့္မတူ ျမင့္တက္ ႏိုးၾကား လာသည့္ သေဘာ ျဖစ္ သည္။ လတ္တေလာ ကာလတြင္ အေကာင္ အထည္ ေဖၚေဆာင္ရန္ အခက္အခဲ အဟန္႕အတားမ်ားရွိေန ေသးသည့္တိုင္ေအာင္ တေန႕ တခ်ိန္ မၾကာေတာ့ေသာကာလ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး အတြက္ အားတက္ စရာျဖစ္သည္။ ျပည္ေထာင္စုအေရးသည္ က်န္တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ား ၏ အေရး သက္သက္ မဟုတ္ပဲ အမ်ားစု ျဖစ္ေသာ ဗမာတိုင္းရင္းသားတို႕ ကပါ တက္တက္ၾကြၾကြ ဦးေဆာင္ ပါဝင္ လုပ္ေဆာင္ရမည့္အေရးအျဖစ္ သေဘာေပါက္ လာၾကသျဖင့္ လူမ်ားစု အတြက္ေရာ လူနည္းစုတို႕ အတြက္ ပါ တတိုင္းတျပည္လံုး၏ အနာဂတ္အတြက္ ေကာင္းေသာ လကၡဏာ တရပ္ ျဖစ္သည္။ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားေသာ ျပည္ေထာင္စု ေခတ္သစ္ဆီကို ဦးတည္သည့္ ျပန္လည္ စုစည္းမႈ အမွတ္ လကၡဏာတရပ္ ပင္ျဖစ္သည္။ ပင္လံု ကတိကဝတ္ တို႕၏ အေျခခံေပၚတြင္ ျပည္ေထာင္စု ေရးရာ၊ စိတ္ဓါတ္ေရးရာအရ၊ အေတြးအေခၚေရးရာ အရ ျပန္ လည္ ဆံုစည္း လာၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ပင္လံု အေမြအနစ္ မွရရွိေသာ ဆုျမတ္ ႏွင့္ အက်ိဳးေက်းဇူးတို႕သည္ယေန႕ထိတိုင္ေအာင္ အားေကာင္းဆဲ၊ ေမာင္းသန္ဆဲ၊ စည္းလံုးမႈ၊ စုစည္းမႈတို႕ကို ေပးႏိုင္ဆဲ၊ သက္ေရာက္မႈ ရွိေနဆဲ ျဖစ္ သည္။

ေက်ာက္ေကာင္း တလက္၊ သူရဲေကာင္း တဦး

ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ ႏိုင္ငံသမုိင္းတြင္ တခ်ိန္တခါက ပင္လံုတြင္ တတဂၤအားျဖင့္ တည္ေဆာက္ခဲ့့ဘူးသည့္ စုစည္းမႈမ်ိဳး ယခုတဖန္ “ျပန္လည္” ျမင္ေတြ႕ရျခင္းျဖစ္သည္။ တခ်ိန္တခါက ဗမာ တိုင္းရင္း သား မ်ား ထဲမွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဟူသည့္ လူပုဂၢိဳလ္ထူးတဦး တေယာက္ ၏ ႀကီးမား ေသာ အေမွ်ာ္အျမင္တခု ျဖစ္ေသာ္လည္း သူ ကိုယ္တိုင္ ႏွစ္ႏွစ္ ကာကာ အသက္ေပး ခ်စ္ခဲ့ရေသာ ဗမာ အပါအဝင္ လူမ်ိဳးေပါင္းစံု တိုင္းရင္းသား ျပည္သူတရပ္လံုးအတြက္ ကုန္လြန္ခဲ့ ေသာ အႏွစ္ (၆ဝ) ေက်ာ္ အတိတ္ကာလတြင္ တဦးတည္း ႀကိတ္ခါ ႀကိဳႀကိဳတင္တင္ မက္ခဲ့ရသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရး အိပ္မက္ ေဟာင္းတို႕သည္ လူမိုက္တုိ႕၏လက္ထဲတြင္ ေရတိမ္္ျမဳပ္ကာ ျပည္ေထာင္စုအဝွမ္း ျပည္တြင္းစစ္ႀကီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေလာင္ၿပီး ဗမာအပါအဝင္ ျဖစ္ေသာ လူမ်ိဳး ေပါင္းစံုျပည္သူတုိ႕ ေသြးေခ်ာင္းသြင္သြင္ စီး ခဲ့ရသည္။ ယင္း အာဇာနီ သူရဲ ေကာင္းႀကီး၏ ၿငိမ္းခ်မ္း ေသာ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ထူေထာင္ေရး အတိတ္ အိပ္မက္ေဟာင္းတို႕သည္ ယေန႕ ျမန္မာ လူငယ္ မ်ိဳးဆက္ သစ္ တို႕၏ အနာဂတ္ အိပ္မက္သစ္ တခု အျဖစ္ ႏြံထဲမွ ျပန္ ေပၚလာသည့္ ေက်ာက္ေကာင္းပမာ အသစ္တဖန္ ျပန္လည္ လႈပ္ရွား ရွင္သန္ လာျခင္းျဖစ္သည္။ ေက်ာက္ေကာင္းမွန္လ်င္ ႏြံမွာႏွစ္ေသာ္လည္း မညစ္ သကဲ့သို႕၊ စစ္မွန္ေသာ အာဇာနည္ သူရဲ ေကာင္းတို႕သည္ လူေသေသာ္လည္း သူတို႕၏ နာမည္ ႏွင့္ အေတြးအေခၚ တုိ႕သည္ တိမ္ေကာ ေပ်ာက္ကြယ္ ရိုးထံုးစံမရွိေပ။

ကမၻာႏွင့္ခ်ီၿပီး ၾကာျမင့္သြား ရသည့္ ပင္လံု ခရီး

အာဘရာဟမ္လင္ကြန္းကေျပာခဲ့ဘူးသည္္မွာ “သစ္ပင္တပင္ကို ခုတ္လွဲဖို႕ အခ်ိန္ (၆) နာရီေပးပါ၊ ပထမ (၄) နာရီအတြင္း ပုဆိန္ကို ကြ်န္ေတာ္ေသြးမယ္”ဟူ၏။ အာဏာရွင္စနစ္ကိုလည္း ရြံမုန္း၊ ဖက္ဒရယ္ ဆိုျပန္ေတာ့လည္း အေၾကာက္ႀကီးေၾကာက္္၊ “ဖက္ဒရယ္ ခြဲထြက္ေရးမူ” ဟူေသာတံုးေနသည့္ ပုဆိန္ျဖင့္ အပင္အို ကိုခုတ္လွဲ ရန္ က်ိဳးစားခဲ့ၾကဘူးၿပီ။ ေခြ်းထြက္သာမ်ားခဲ့သည္၊ စည္းလံုးမႈ၊ စုစည္းမႈတို႕ ကိုမေဆာင္က်ဥ္း ႏိုင္သျဖင့္ လြတ္ေျမာက္ေရး လမ္းေၾကာင္းေပၚသို႕ မတက္လွန္းႏိုင္ခဲ့ၾကေပ။ အပင္အိုကေတာ့ တုတ္တုတ္မွ်မလႈပ္ခဲ့။ အာဘရာဟမ္ လင္ကြန္း ၏အလိုအရဟူမူ ပထမ (၄) နာရီအတြင္းပုဆိန္ ကိုေသြး လိုက္ျခင္းသည္ တခ်က္ပင္မခုတ္ရေသးေသာ အပင္အိုအား ထက္ဝက္မွ် ခုတ္ထားၿပီး သကဲ့သို႕ျဖစ္သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ သစ္ပင္ကို သဲႀကီးမဲႀကီးခုတ္ထစ္ျခင္း ထက္၊ ယင္းသစ္ပင္ကို အျမန္ဆံုး အၿပီးသတ္ ခုတ္လွဲႏိုင္ေရးအတြက္ အေရးအႀကီးဆံုးႏွင့္ ပထမဦးဆံုး ဦးစားေပး ျပဳလုပ္ရမည့္ အလုပ္မွာပုဆိန္ ကိုထက္ျမက္ ေနေအာင္ ဦးစြာပထမ ေသြးထား သည့္ အလုပ္ ျဖစ္ သည္။ ထက္ျမက္ေသာ ပုဆိန္ ႏွင့္တူသည့္ ထက္ျမက္ေသာ ပင္လံု အေတြးအေခၚ ႏွင့္ ဖက္ဒရယ္ပူးေပါင္းေရးမူ အားျဖင့္ သာလ်င္ ပင္လံု ျပည္ေထာင္စု ႀကီးကို အလ်င္အျမန္ မ်က္ေမာက္ျပဳကာ စစ္ပြဲမ်ားၿငိမ္းေသာ စည္းလံုးေသာ ပင္လံုႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးကို ကမၻာ့ အလယ္တြင္ တင့္တယ္ စြာ ျပန္လည္ ထူေထာင္ႏိုင္ၾကမည္ ျဖစ္သည္။ မိမိတို႕၏ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚပိုင္ခြင့္ကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အသံုးမျပဳ ႏိုင္ခဲ့ ၾကသျဖင့္၄င္း၊ အသံုးျပဳရန္ပ်က္ကြက္ခဲ့ၾကသျဖင့္၄င္း၊ “ဖက္ဒရယ္ ခြဲထြက္ေရးမူ” ဟူေသာ အာဏာရွင္ ၏ မႈိုင္းတိုက္ေသြးခြဲမႈ ကို ဆယ္စုႏွစ္ႏွင့္ခ်ီၿပီး ရိုးသားေသာ ဗမာတိုင္းရင္းသားတို႕ အယံုႀကီး ယံုမိခဲ့ၾကဘူးၿပီ။ ဤသို႕ျဖင့္ ျပည္သူတို႕၏ ပင္လံု တေက်ာ့ျပန္ခရီး သည္ ႏွစ္ေပါင္း (၆ဝ) ေက်ာ္ၾကာျမင့္ခဲ့ရသည္။ ႏွစ္ေပါင္း (၆ဝ) ေက်ာ္ ဟူသည္မွာ သက္တမ္းတရာ သာရွိေသာ လူသား မ်ားအတြက္ ကမၻာႏွင့္ခ်ီၿပီးၾကာျမင့္ သလိုျဖစ္သြားခဲ့ရသည္။ အမွန္တကယ္အားျဖင့္ စစ္မက္ပဋိပကၡမ်ား ကင္းရွင္းေသာ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ကိုထူေထာင္ရန္အတြက္ ခ်စ္ခင္ ေလးစား အပ္ေသာ ဗမာမ်ိဳးခ်စ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းႏွင့္အတူ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုတို႕ အဆင္သင့္ျဖစ္ခဲ့သည္မွာ ၾကာျမင့္ လြန္းခဲ့ၿပီ ျဖစ္ ေသာ္လည္း ဗမာတုိင္းရင္းသားညီအစ္ကို တို႕သည္ အာဏာရွင္၏ လွည့္ဖ်ားမႈ ကိုအလြယ္တကူ ယံုစားမိခဲ့ၾကသျဖင့္ မၾကာသင့္ပဲ ကမၻာ ႏွင့္ခ်ီၾကာေညာင္း ခဲ့ရ သည္။ ရွည္ၾကာေသာ ျပည္တြင္းစစ္ကိုပင္ တုိင္းရင္းသား ျပႆနာ ဟူ၍ တမ်ိဳူး၊ လူမ်ိဳးစု ျပႆနာ ဟူ၍ တဖံု မွားယြင္းစြာ ကင္းပြန္းတပ္ခဲ့ၾကသည္။ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ထူေထာင္ေရး ေတာင္းဆိုသူမ်ားကိုလည္း အဖ်က္သမားမ်ား၊ ခြဲထြက္ေရးသမား မ်ားအျဖစ္ အပုတ္ခ်ခဲ့ၾကသည္။ အမွန္ တကယ္ တြင္မူ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုတို႕ စတင္ခဲ့သည့္ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာ မဟုတ္မူပဲ ဗမာ တိုင္းရင္းသား တို႕၏ ရိုးသားစြာမသိနားမလည္မႈ ေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚခဲ့ရေသာ ဗမာ တိုင္းရင္းသား တို႕၏ ျပႆနာ၊ တနည္းအားျဖင့္ ဗမာျပႆနာ သာျဖစ္ေပသည္။ ဗမာ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား က ဦးေဆာင္ ခဲ့ၿပီး၊ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုျပည္သူတရပ္လံု ပါဝင္ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသည့္ ရွစ္ေလးလံုး ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီး ၏ အရွိန္အဟုန္အားျဖင့္ အာဏာရွင္၏ “ဖက္ဒရယ္၊ ခြဲထြက္ေရးမူ” ဟူသည့္ ယံုတမ္းစကား ျဖင့္ အစီအစဥ္ရွိရွိ တည္ေဆာက္ထားခဲ့ ေသာ အေမွာင္တိုက္ ေမာဟ တံတိုင္းႀကီး သည္ လည္း ၿပိဳလဲပ်က္စီးခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ယေန႕ အျမင္သစ္မ်ား ပြင့္လင္းလာေသာေခတ္တြင္ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ျပန္လည္ ထူေထာင္ ေရး သည္ ကမၻာ ႏွင့္ခ်ီၿပီးထပ္မၾကာသင့္ေတာ့ေပ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္အတူ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား က ပုဆိန္ကိုထက္ေနေအာင္ ေသြးထားေပး ခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ ယင္းပုဆိန္ကို လူမ်ိဳးေပါင္းစံုျပည္သူတို႕ ယေန႕ ေကာက္ကိုက္လုိက္လ်င္ ျပည္သူတရပ္လံုး အငမ္္းမရေမွ်ာ္မွန္းခဲ့ၾကရသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္း သာယာ ေသာ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုႀကီး ကိုမနက္ဖန္ ဧကန္မလြဲ မ်က္ေမာက္ ျပဳႏိုင္ၾကေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

ပင္လံု ႏွင့္ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ဒီမိုကေရစီ အေတြးအေခၚ

ပင္လံု ဟုဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ရွမ္းျပည္တြင္ရွိေသာ ပင္လံု အမည္တြင္သည့္ ေနရာ၊ေဒသ ကို၄င္း၊ ပင္လံုစာခ်ုဳပ္ ကိုေရးထိုးခဲ့ၾကသည့္ ၁၉၄ရ ခုႏွစ္ အခ်ိန္ကာလေလးတခု ကို၄င္းေျပး၍ ေတြးမိ ျမင္မိ ၾကေပလိမ့္မည္။ အမွန္မွာ ပင္လံုဟူေသာ စကားလံုးသည္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာ ႏိုင္ငံ၏ ေခတ္သစ္ ႏိုင္ငံေရးသမိုင္း တြင္ အေရးႀကီးေသာ ႏိုင္ငံေရးေဝါဟာရ တရပ္ျဖစ္ၿပီး ေနရာ၊ေဒသ ႏွင့္ အခ်ိန္ ကိုသာ ရည္ညႊန္း ေနသည္မဟုတ္ေပ။ ပင္လံုဟူသည့္ စကားလံုးတလံုးကို ႏိုင္ငံေရးေဝါဟာရ အျမင္ျဖင့္ ခ်ည္းကပ္ အဓိပၸယ္ဖြင့္မည္ဆိုလ်င္ “ပင္လံု” ဟု ဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ တန္းတူေရး၊ လြတ္လပ္ေရး၊ ပူးေပါင္းေရး၊ ျပည္ေထာင္စုအေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရး၊ ထာဝရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စသည့္ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ဒီမိုကေရစီ (Universal Democracy) အယူအဆမ်ား ကို “ပင္လံု” ဟူေသာ စကားလံုး တလံုးတည္းကို umbrella term တခုအျဖစ္သံုးၿပီး principles of democracy ေခၚ ဒီမိုကေရစီ တရား မ်ားကို ေပါင္းခ်ဳပ္၍ေျပာဆို ေရးသား လိုက္ျခင္း သာ ျဖစ္သည္။ “ပင္လံု” ဟူသည့္ ႏိုင္ငံေရးေဝါဟာရ တြင္ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္မႈ၊ အျပန္အလွန္ေလးစားမႈ၊ အျပန္အလွန္ အသိအမွတ္ ျပဳမႈ မ်ား စသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္း သာယာ ေသာ ျပည္ေထာင္စု တခုကိုေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ထူေထာင္ရန္အတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ေသာ ႏိုင္ငံေရး အႏွစ္သာရမ်ား ပါရွိ ေနပါ သည္။ ပင္လံု ႏွင့္ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ဒီမိုကေရစီ (Universal Democracy) အယူအဆမ်ား သည္ နက္နက္ရႈိင္းရိႈင္း ဆက္ႏႊယ္ ေနသည္ကို မ်က္ဝါး ထင္ထင္ေတြ႕ရွိႏိုင္ပါသည္။ တႀကိမ္တည္းတြင္ ပင္လံု ဟူသည္မွာ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ဒီမိုကေရစီ (Universal Democracy) အယူအဆမ်ား ကိုအေျခခံသည့္ မိမိတို႕ ၏ အမိပင္လံုျပည္ေထာင္စု ႀကီး ႏွင့္ လက္ေတြ႕က်က် ကိုက္ညီသည့္ ဒီမုိကေရ စီ၏ အေျခခံတရား မ်ားလည္း ျဖစ္ေပသည္။ (Universal Democracy) ဟူသည္မွာ အေနာက္တိုင္း ဒီမိုကေရစီလည္းမဟုတ္၊ အေရွ႕တုိင္းဒီမိုကေရစီလည္းမဟုတ္ ကမၻာ့ အေရွ႕၊ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမက္ မည္သည့္အရပ္တြင္ ေနထို္င္သည္ျဖစ္ေစ၊ ခရစ္ယန္ဘာသာ၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ မြတ္စလင္ဘာသာ၊ ဟိႏၵဴဘာသာ အစရွိသည့္ ကမၻာ့ဘာသာႀကီးမ်ား အနက္ မည္သည့္ ဘာသာကိုကိုးကြယ္ယံုၾကည္သည္ျဖစ္ေစ၊ မည္သို႕ေသာ မိရိုးဖလာ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈ မ်ားကို ပိုင္ဆိုင္က်င့္သံုးသည္ျဖစ္ေစ၊ မိမိတို႕ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ရာဘာသာ ႏွင့္ မိရို္းဖလာ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား ကိုစြန္႕လႊတ္စရာ မလိုပဲ မိမိတို႕၏ ေရခံေျမခံ ပကတိ အရွိတရားမ်ား၊ သမိုင္းေၾကာင္းမ်ား ႏွင့္ ကိုက္ညီသည့္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို ေဖၚေဆာင္ကာ ျပည္သူတို႕အတြက္ ႏိုင္ငံေရး ခြန္အားတခုကို ျဖည့္တင္းေပး ျခင္းကိုဆိုလိုသည္။(၁)

တနည္းအားျဖင့္ ပင္လံု ဟူသည္မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွပံုတူကူးခ်ထားသည္လည္းမဟုတ္၊ ဥေရာပ အေနာက္တိုင္းမွ ပံုတူကူးခ်ကာ တင္ပို႕ခဲ့သည္ လည္းမ ဟုတ္ ေသာ ပင္လံု ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသား မ်ား အတူတကြ ျပန္လည္ ထူေထာင္လတၱံ႕ေသာ ပင္လံုျပည္ေထာင္စုႀကီး ၏ ေရခံ ေျမခံ သမုိင္းေၾကာင္းႏွင့္ သဟဇာတ က်သည့္ ပင္လံုျခံထြက္ ဒီမိုကေရစီ homegrown Panglong democracy သာျဖစ္ေပသည္။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုကို စတင္ထူေထာင္စဥ္ က အေမရိကန္မ်ိဳးခ်စ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မ်ား ေတြးေခၚခဲ့ၾကေသာ Jersonian Democracy, Madisonian Democracy အစရွိသည္တို႔ ႏွင့္မျခား၊ ဗမာမ်ိဳးခ်စ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကိုယ္တိုင္ ေတြးေခၚကာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၏ ေခတ္သစ္ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ကိုစတင္ထူေထာင္ရန္အတြက္ ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ ပင္လံု ဒီမုိကေရစီ Panglong Democracy သည္ အခုိင္အမာ အထင္အရွား ရွိခဲ့ပါ သည္။ ကိုယ့္ သမို္င္း ကို ကိုယ္ေမ့ေပ်ာက္ထားရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ World class leader ေခၚ ကမၻာ့အဆင့္မီ ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကိုယ္တိုင္က သူခ်စ္ေသာ ဗမာ အပါအဝင္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးေပါင္းစံု ျပည္သူတရပ္လံုး ကမၻာ ႏွင့္ ထို္က္ထိုက္တန္တန္ ရင္ေဘာင္တန္း ႏိုင္မည့္ အဆင့္ျမင့္ ဒီမိုကေရစီ လူ႔ေဘာင္တရပ္အတြက္ ပင္လံုတြင္ အုပ္ျမစ္ခ်ေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၿပီး၊ ယေန႔ ျမင္ေတြ႔ ေနၾကရသည့္ အညံ့စား ေရႊရည္စိမ္ ဒီမိုကေရစီ မ်ိဳးႏွင့္ မိုးႏွင့္ေျမ ပမာ ကြာျခားလြန္းလွပါသည္။

ၿဖိဳလွဲရိုက္ခ်ိဳး၍မရေသာ သမိုင္း ေက်ာက္တုိင္

ပင္လံု အေမြအႏွစ္ မွရရွိလာေသာ ဆုျမတ္ ေက်းဇူးတရား မ်ား သည္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံ၏အနာဂတ္အတြက္ အဘိုးမျဖတ္ႏိုင္ ေလာက္ ေအာင္ ႀကီးမား လွေသာ္လည္း ယင္းအက်ိဳးေက်းဇူး တို႕ကို မျမင္ႏိုင္ပဲ အေပၚယံၾကည့္ကာ မဟုတ္မတရား ေျပာဆို ေဝဖန္မႈ မ်ားလည္း ရွိပါသည္။ တခ်ိဳ႕က ပင္လံု ေခတ္ကုန္ဆံုးၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာ ၾကသည္။ အမွန္မွာ ကုန္လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း (၆ဝ) ေက်ာ္ကာလတြင္ တုိင္းျပည္၏ ျပႆနာကိုေျဖရွင္းရန္ ေဆြးေႏြးတုိင္း ပင္လံုကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ရည္ညႊန္းခဲ့ၾကသည့္အျပင္၊ ယေန႕အထိလည္း ပင္လံု၏ မူ တို႕သည္ ေခတ္မမီ ေတာ့ေၾကာင္း အခ်က္အလက္ႏွင့္ ခိုင္ခိုင္လံုလံု တိတိက်က် ေဖၚထုတ္ တင္ျပႏိုင္သူမရွိဘူးေသးေပ။ တနည္းအားျဖင့္ ပင္လံု မူ၊ ပင္လံု သေဘာတရားတို႕မွာ timeless principles ေခၚ ေခတ္အခ်ိန္အခါမေရြး မွန္ကန္ေသာ ဒီမုိကေရစီ မူမ်ား တန္ဘိုးမ်ားသာျဖစ္ေပသည္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ပင္လုံစာခ်ဳပ္ ဟူသည္မွာ သေဘာတူ စာခ်ဳပ္ သက္သက္ တခု မွ်သာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံထူေထာင္ေရးအတြက္ အေရးႀကီးေသာ အာဏာ ခြဲေဝေရး စသည္တို႕ ဘာမွ အတိအက် မပါဝင္ေၾကာင္း၊ ထိုစဥ္ကာလ အဂၤလိပ္ ဘုရင္ခံေကာင္စီ တြင္ တုိင္းရင္းသား ကုိယ္စားလွယ္ မ်ား ကို ထည္႔ေပးရန္ သေဘာတူသည့္သေဘာ ေလာက္ သာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျပည္နယ္မ်ား အတြက္ ဘ႑ာေရး မ်ား ေထာက္ ပံ့ ေပးရန္ ေလာက္ သာပါရွိ ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ပင္လံုဝါဒကို ဆန္႕က်င္သည့္ စစ္ဝါဒီတုိ႕ အႀကိဳက္ သပုတ္ေလလြင့္ ေဝဖန္ေျပာဆိုလာ သူတုိ႕ ယေန႕ အခ်ိန္အခါတြင္ေပၚေပါက္လာရသည္မွာ အေၾကာင္းမဲ့သက္သက္ေတာ့မဟုတ္တန္ရာေပ။ အမွန္မွာ ပင္လံုသည္ သာမန္စာခ်ဳပ္ သက္သက္မဟုတ္မူပဲ ေခတ္သစ္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဒီမိုကေရစီ အေျခခံအုပ္ျမစ္ျဖစ္ေၾကာင္း ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ႏွင့္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကိုအေျခခံသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၏ အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲေရး အေျခခံမူ (ရ)ခ်က္တို႕ကိုပူးတြဲေလ့လာ ပါက ပိုမို ခိုင္မာစြာ သိသာ ထင္ရွား လာမည္ျဖစ္သည္။ ထို႕အျပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မက်ဆံုး မီေရးသားခဲ့သည့္ အျခခံဥပေဒ ပထမမူၾကမ္းသည္လည္း ပင္လံုစာခ်ဳပ္ႏွင့္ သူ၏လမ္းညႊန္ခ်က္(ရ)ခ်က္ကို အေျခခံထားျခင္းျဖစ္သည္။ ယင္း အခ်က္တို႕ကို Vansangva Library (www.vansangva.com) တြင္အက်ယ္တဝင့္ေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီးျဖစ္သျဖင့္ ဤေနရာ တြင္ ဆက္လက္ မ ေဆြးေႏြး ေတာ့ပါ။ ေအာက္ဆံုးတြင္ေဖၚျပထားေသာ လင့္မ်ားတြင္ ျပည့္စံုစြာဖတ္ရႈ ႏိုင္ပါသည္။(၂)

အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာတခုတြင္လည္း ပင္လံုစာခ်ဳပ္ဟူသည္မွာ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားမွ အာဏာမစြန္႕ လႊတ္လိုသျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ကအေျခအေနအရ လိုက္ေလ်ာ ကာ ထိုးခဲ့ရသေယာင္ ဗမာ ပညာရွင္ တဦး မွ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ ေရးသားခဲ့ဘူးသည္။ ပညာရွိ သတိျဖစ္ခဲ ဟူသည့္ သေဘာ သာျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ၏ အခ်က္ နံပတ္ (ရ)တြင္ “ေတာင္တန္းေဒသရွိ ျပည္သူတို႔သည္ ဒီမုိကေရစီ တိုင္းျပည္မ်ားတြင္ အေျခခံ အခြင့္အေရးမ်ားႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ရရွိ ခံ စားေစရမည္“ ဟူ၍အတိအလင္းဆိုထားရာ ပေဒသရာဇ္စနစ္ေဟာင္းကို ဆက္လက္ ထိမ္းသိမ္းရန္ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ျခင္းမဟုတ္မူပဲ ဒီမိုကေရစီ စနစ္သစ္ကိုထူေထာင္ရန္ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ား ကိုယ္တိုင္ သေဘာတူ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ ၾကျခင္းျဖစ္သျဖင့္ ယင္းပညာရွင္ႀကီး၏ အဆိုမွာ အေျခအျမစ္မရွိ၊ ပကတိ အမွန္တရားႏွင့္ ပါစင္ေအာင္ လြဲေနေၾကာင္း အထင္ အရွား သက္ေသ ထူ ႏိုင္ပါသည္။

ပင္လံုသည္ အႏွစ္ ၆ဝ ေက်ာ္ၾကာ ျမင့္သြားၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကုိ အေျခခံ ၿပီး စဥ္းစား ေတြးေခၚျခင္းသည္ ေခတ္ႏွင့္မေလ်ာ္ညီ ေဘာင္မဝင္ေတာ့ ေၾကာင္း၊ အေျခခံဥပေဒ (၂ဝဝဂ) သာလ်င္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အသင့္ေတာ္ဆံုးျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသံ မ်ား လည္းသဲ့သဲ့ ၾကားေနရသည္။ ယင္းအဆိုသည္ မည္မွ် မွန္ကန္မႈ ရိွသနည္း။ ယေန႕ ျပည္သူတို႕ က ပင္လံု ၏ အေျခခံမူ မ်ားျဖစ္ေသာ ပူးေပါင္းေရး၊ တန္းတူေရး၊ လြတ္လပ္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရး၊ ဖက္ဒရယ္ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေတာင္းဆိုသံမ်ား ရပ္စဲသြား သည္မရွိ သည့္အျပင္ ယင္းေတာင္းဆိုမႈမ်ားသည္ အေတာမသတ္ ပို၍ပို၍ က်ယ္ေလာင္ လာခဲ့သည္ ကိုေထာက္ၿပီး ဤအဆိုသည္ မွန္ကန္မႈ အလ်ဥ္းမရွိေၾကာင္း အခုိင္ အမာ သက္ေသထူႏိုင္ပါသည္။ ပင္လံု ကို ေသးသိမ္ ေအာင္၊ ပင္လံုကို ေမွးမွိန္ ေအာင္ ေျပာဆိုၾကသူမ်ား သည္၊ ျပည္သူတို႕၏ ပင္လံု တေက်ာ့ ျပန္ခရီးကို ေနွာင့္ေႏွး ကာ ေနာက္ထပ္ ကမၻာႏွင့္ခ်ီၿပီး ၾကာျမင့္ေအာင္ ရည္ရြယ္ဟန္ ရွိသည္။ မည္သို႕ပင္ဆိုေစ၊ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ဒီမိုကေရစီ တရား မ်ား ႏွင့္ ၿပီးေသာပင္လံု သမိုင္းေက်ာက္တုိင္ကို မည္သူမ်ွၿဖိဳခြဲ ဖ်က္စီး ႏိုင္စြမ္း မည္မဟုတ္ေပ။

ပင္လံုမူ၊ပင္လံု ကတိကဝတ္ တို႕တြင္ “ခြဲထြက္ေရး” ကိုေဇာင္းေပးထားသေယာင္ ထင္ေယာင္ထင္မွား ေျပာဆိုၾကျပန္ေသးသည္။ သမိုင္းဝင္ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ပါ စာသားမ်ား ကို အေသအျခာဖတ္ၾကည့္ ပါက “ခြဲထြက္ခြင့္” “ခြဲထြက္ေရး” ဟူေသာ စကားလံုးမ်ားလံုးဝမပါရွိပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ ဤ အဆိုသည္လည္း မသိနားမလည္ေသာ ျပည္သူအခ်ိဳ႕အားလွည့္စားထားျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း အခိုင္အမာ သက္ေသထူႏိုင္ပါသည္။

တခ်ိဳ႕ကလည္း ပင္လံုတြင္ပါဝင္လက္မွတ္ေရးထိုးသည္မွာ ရွမ္း၊ခ်င္း၊ကခ်င္၊ဗမာ သာျဖစ္သျဖင့္ အျခားေသာ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ား မပါ ရွိေၾကာင္း၊ တုိင္းရင္းသားအားလံုးပါဝင္ေသာ “ပင္လံုထက္ပိုမိုသာလြန္ေသာ” ညီလာခံႀကီးတရပ္ကိုျပန္လည္က်င္းပရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆို ၾက သည္။ အမွန္အားျဖင့္မူ ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ ေခတ္သစ္ျပည္ေထာင္စု သမိုင္းတြင္ တျခားတိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားကလည္း ျပည္ေထာင္စုႀကီးမွ ခြဲထြက္ကာ သီးျခားသမၼတ ႏိုင္ငံမ်ားတည္ေဆာက္ရန္ မေတာင္းဆိုပဲ ျပည္နယ္အသီးသီး ေတာင္းဆို ကာ ျပည္ေထာင္စုႀကီး၏ အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္ ဆက္လက္ပါဝင္လာၾကသည္မွာ ပင္လံုကတိကဝတ္ တို႔ ၏ ပူေပါင္းေရးဆိုင္ရာမူဝါဒမ်ား ရွိခဲ့ေသာေၾကာင့္သာျဖစ္သည္။ တနည္း အား ျဖင့္ ေနာက္ပိုင္းမွ ျပည္နယ္ အျဖစ္ ပါဝင္လာၾကေသာ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ မြန္၊ ရခိုင္ အစရွိသည့္ တိုင္းရင္းသားမ်ားသည္လည္း ပင္လံုကို ယံုၾကည္၍ ဆက္လက္ၿပီး တနည္းတဖံု အတည္ျပဳ သြားၾက ျခင္းျဖစ္သည္။ အတိတ္သမိုင္းေၾကာင္းမ်ား မတူညီၾကသည့္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား သည္ ပင္လံု ကတိကဝတ္အေပၚတြင္အားလံုးစုစည္းၿပီး တူညီေသာ၊ တခု တည္း ေသာ ေခတ္သစ္ ပင္လံုျပည္ေထာင္စုႀကီး၏ သမိုင္းကို စတင္ ေရးသား ႏိုင္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု ကို ျပည္နယ္ (၁၃) ခုႏွင့္ စတင္ထူေထာင္ခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျပည္နယ္ အသစ္မ်ားပါဝင္လာရာ ယေန႕ ျပည္နယ္ (၅ဝ) ျဖင့္ ဖြဲ႕စည္း ထားေသာ ျပည္ေထာင္စုတခုျဖစ္လာခဲ့ရာ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ႀကီးကို စတင္ထူေထာင္ခဲ့ၾကေသာ ျပည္နယ္ (၁၃) ခုႏွင့္သာ သက္ဆိုင္ သည္ဟု ဆို၍မရေပ။ ေနာက္ထပ္ဝင္ေရာက္ပူးေပါင္းခဲ့ေသာ ျပည္နယ္ (၃ရ) ျပည္နယ္တို႕သည္လည္း ၿဗိတိသွ် ကိုလိုနီလက္ေအာင္မွ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ေသာ ကနဦး (၁၃) ျပည္နယ္ တို႕ ၏ လြတ္လပ္ေရးေၾကညာစာတမ္းပါ အခြင့္အေရးမ်ား ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္မ်ား၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို ကနဦးစတင္ထူေထာင္ခဲ့ၾကစဥ္က ခ်မွတ္ခဲ့ေသာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု သေဘာတရားမ်ား ကိုလက္ခံ ယံုၾကည္ ၾက၍ သာပူးေပါင္းပါဝင္လာခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုနည္း၄င္းပင္ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ကို ကို ကနဦး ေရးထိုး ခဲ့ၾကသည့္ ခ်င္း၊ရွမ္း၊ဗမာ၊ ကခ်င္ တို႕ႏွင့္သာသက္ဆိုင္သည္မဟုတ္မူပဲ၊ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းတြင္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ၿငိမ္းၿငိမ္း ခ်မ္းခ်မ္း ဆက္လက္ ေနထိုင္သြားရန္ဆႏၵ ရ်ိၾကသည့္ အျခားတုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ႏွင့္ ပါ နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း ဆက္ႏႊယ္ သက္ဆိုင္ေနပါသည္။ ပင္လံုကတိကဝတ္ ႏွင့္ ပင္လံုေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ တုိ႕သည္ လည္းထိုနည္း၎ပင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕၏ ျပည္ေထာင္စု ႀကီး အရွည္သျဖင့္ တည္တန္႕ခိုင္ျမဲေရး အတြက္ ခုိင္မာေသာ သမိုင္း ေက်ာက္တိုင္ တခုျဖစ္ေပသည္။

ဗမာ တိုင္းရင္းသား တို႕၏ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္

ပင္လံုစာခ်ဳပ္သည္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုအေရးသက္သက္ႏွင့္ သာသက္ဆိုင္သည္ မဟုတ္ေပ။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္သည္ ဗမာ အပါအဝင္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးအားလံုး တို႕၏ အနာဂတ္ကံၾကမၼာအတြက္ ေသေရးရွင္ေရးတမွ် အေရးႀကီးေသာ သမိုင္းဝင္ ႏိုင္ငံေရးစာတမ္းတခုျဖစ္ေပသည္။ ၿဗိတိသွ် ကိုလိုနီ ကြ်န္သ ေဘာက္ ဘဝတြင္ အတူတကြက်ေရာက္ခဲ့ၾကရသည့္ ဗမာအပါအဝင္ တိုင္းရင္း သား လူမ်ိဳးအားလံုးတုိ႕သည္ လြတ္လပ္ေရး ကိုသာ အငန္းမရ လိုခ်င္ ခဲ့ ၾက သည္။ ထိုစဥ္ကာလ ကမၻာႏွင့္အဝွမ္း ကိုလိုနီစနစ္မ်ားဖ်က္သိမ္းေရးကို ကမၻာ့ ကုလသမဂၢ မွကမကထျပဳေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ကိုလိုနီ လက္ ေအာက္ခံ လူမ်ိဳးမ်ား ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ လြတ္လပ္စြာဖန္တီးခြင့္ ျပန္လည္ရရွိေရးသည္ အဓိကက်ေသာ စီမံကိန္းျဖစ္သည္။ ဤသို႕ လူမ်ိဳးမ်ား ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ လြတ္လပ္စြာဖန္တီးခြင့္ ကိုကမၻာ ႏွင့္ အဝွမ္း လက္ခံ အသိအမွတ္ျပဳလာသည္ႏွင့္အမွ်၊ သူတပါးႏိုင္ငံ အားနယ္ခ်ဲ႕ ကာ ကိုလိုနီကြ်န္ျပဳ သည့္စနစ္ကို အၿပီးအပိုင္ဖ်က္သိမ္းရန္အတြက္ self-determination ေခၚ “ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္” သည္ မဟာဗ်ဴဟာ က်ေသာ ေသာ့ခ်က္ စကားလံုး ျဖစ္လာခဲ့သည္။ (၃)

တနည္းအားျဖင့္ လြတ္လပ္စ ႏိုင္ငံမ်ားသည္ ကမၻာ့အလယ္တြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ႏိုင္ေရးအတြက္ တဦး၏ လြတ္လပ္ေရး ကို တဦး အျပန္အလွန္ ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳၾကၿပီး “ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္” ကိုယ္စီ ပိုင္ဆိုင္ကာ ႏိုင္ငံႀကီးသည္ငယ္သည္မဟူ ကမၻာ့ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံမ်ား အျဖစ္ တန္းတူရည္တူ ပါဝင္လာၾကၿပီး ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ထိမ္းသိမ္း တည္ေဆာက္ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ကမၻာစစ္ႀကီးမ်ား ကိုဖန္တီးခဲ့သည့္ ကိုလိုနီ စနစ္ဆိုး မ်ား ခ်ဳပ္ၿငိမ္းကာ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာကမၻာကို တည္ေထာင္ရန္အတြက္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာရွိေသာ ႏိုင္ငံ အသီသီး လူမ်ိဳးအသီးသီး တို႕၏ “ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္” သည္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္သည္။

အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ လြတ္လပ္လာေသာ ႏိုင္ငံတို႕ အနက္ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးတည္းေနထိုင္ေသာတိုင္းျပည္မ်ားသည္ nation state ေခၚ အမ်ိဳးသား ႏိုင္ငံမ်ား အျဖစ္ သမၼတ ႏိုင္ငံမ်ား ကိုထူေထာင္ၾကမည္ျဖစ္ၿပီး၊ ျမန္မာ၊ မေလးရွား၊ အိႏၵိယ အစရွိသည့္ multi-national states ေခၚ လူမ်ိဳး ေပါင္းစံုေနထိုင္ေသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္မူ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးအသီးသီး အတြက္ internal self-determination ေခၚ နယ္တြင္း ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္၊ နယ္တြင္း ကုိယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ရွိသည့္ ျပည္နယ္မ်ား အျဖစ္ ပူေပါင္းကာ “ျပည္နယ္ေပါင္းစု” ျပည္ေထာင္စုစနစ္အားျဖင့္ ျပည္နယ္ႀကီးသည္ ငယ္သည္မဟူ တန္းတူရည္တူ အတူတကြ ယွဥ္တြဲေနထို္င္ ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ဤနည္းအားျဖင့္ လူမ်ိဳး ေပါင္းစံုေနထိုင္ေသာ ႏိုင္ငံမ်ားအတြင္း လူမ်ိဳးေရး ပဋိပကၡမ်ား ကင္းရွင္းကာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ေဒသတြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏွင့္ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတို႕ကိုပါ ျမွင့္တင္ ထိမ္းသိမ္း တည္ေဆာက္ႏိုင္ မည္ျဖစ္သည္။

သို႕ရာတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံတြင္ ပင္လံုစိတ္ဓါတ္၊ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓါတ္မ်ား ေမွးမွိန္ကာ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒ သည္ သာႀကီးစိုးခဲ့ၿပီး nation state ေခၚ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးတည္း ေနထိုင္ေသာႏိုင္ငံတခုပံုသ႑န္သို႕ အတင္းအဓမၼ အသြတ္သြင္းခံ ခဲ့ၾကရသျဖင့္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးတို႕၏ နဂိုရွိရင္းစြဲ ကိုယ္ပိုင္ ျပ႒န္းခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ တို႕ ကိုပါဆံုးရႈံး ခဲ့ၾကရသည္။ တဆက္တည္းတြင္ ဒီမုိကေရစီ အေျခခံတရားမ်ား ပါ ဆိပ္သုဥ္းကာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ စစ္တပ္မွ အာဏာသိမ္း လိုက္သည့္ အခ်ိန္မွစၿပီး အမ်ားစုႀကီးျဖစ္ေသာ ဗမာတိုင္းရင္းသားတို႕၏ အမ်ားစုအုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ကိုယ္ပိုင္ ျပ႒ာန္းခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ပါ ဆံုးရႈံးခဲ့ၾကရသည္။ တနည္းအားျဖင့္ ဗမာတို္င္းရင္းသားတို႕ကိုယ္တိုင္လည္း မိမိတို႕၏ နဂိုရွိရင္းစြဲ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ – တနည္းအားျဖင့္ ျပည္သူတို႕ ကိုယ္တိုင္ စိတ္တိုင္းက်ေရးဆြဲေသာ အေျခခံဥပေဒ ျပ႒ာန္းခြင့္ ကို၄င္း၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ – တနည္းအားျဖင့္ တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္ကို မိမိတို႕ဆႏၵ အေလ်ာက္လြတ္လပ္စြာေရြးခ်ယ္ခြင့္ ကို၄င္း ဆံုးရႈံးခဲ့ၾကရသည္။ ရရွိၿပီးသား လြတ္လပ္ေရး ကိုျပန္လည္ ဆံုးရႈံးခဲ့ၾကရျခင္းျဖစ္သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳး တို႕၏အေရးသည္ ဗမာတိုင္းရင္းသားတို႕၏အေရး ႏွင့္ခြဲျခား၍ မရေအာင္ နက္နက္ ရိႈင္းရိႈင္းဆက္စပ္ေနသည္။ ဗမာ ႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ား၊ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ႏွင့္ဗမာ ဘဝတူ တေလွတည္း စီးခဲ့ၾကည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း ရာစုႏွစ္ခ်ီ ၾကာ ျမင့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ တဦး ကိုေတာ့ လြတ္လပ္ေစ၊ ေနာက္တဦးကိုေတာ့ ကြ်န္ဘဝတြင္ေနေစ ဟူ၍ ခြဲျခား အုပ္ခ်ဳပ္ ၍မရစေကာင္းေပ။ ပင္လံု တြင္လြတ္လပ္ေရး ကို တန္းတူ ရည္တူ အရယူခဲ့ၾကသျဖင့္၊ လြတ္လပ္ေရး၏ အသီးအပြင့္တို႕ကိုလည္း တန္းတူ ရည္တူခံစားခြင့္ ရွိၾကရေပမည္။ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား က မိမိတို႔၏ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ မ်ားဆံုး ရႈံးလ်င္၊ မၾကာမီေသာကာလတြင္ ဗမာ တိုင္းရင္းသား တို႔ ကပါ မိမိတို႔၏ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္တို႔ ကို တဆက္ထည္းဆိုသလိုဆံုးရံႈးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ သမိုင္းကအခိုင္အမာ သက္ေသ ထူခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

လူမ်ိဳး ေပါင္းစံုေနထိုင္ေသာ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံတခုတြင္ လူမ်ိဳးအသီးသီး ေဒသအသီးသီးတို႕သည္ မိမိတို႕ လူမ်ိဳး၏ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့မ်ား ႏွင့္ေသာ္၄င္း၊ မိမိတို႕ ေနထိုင္ရာပထဝီေဒသႏွင့္ ၄င္း ကိုက္ညီသည့္ ဥပေဒမ်ားကို အားလံုးပါဝင္ေရးဆြဲၿပီးသေဘာတူျပ႒ာန္းခဲ့ၾကသည့္ “ျပည္နယ္ေပါင္းစု” ျပည္ေထာင္စုႀကီး၏ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ မဆန္႕က်င္ပဲ ျပည္နယ္အစိုးရတို႕က ျပ႒ာန္းပိုင္ခြင့္ ရွိရမည့္အျပင္ အုပ္ခ်ဳပ္ရာတြင္လည္း မိမိတို႕၏ အစိုးရ၊ မိမိတို႕၏ ေခါင္းေဆာင္ကို မိမိတို႕၏ ျပည္သူမ်ားကိုယ္တိုင္ ေရြးခ်ယ္ခန္႕အပ္ ႏိွုင္ရမည္ျဖစ္သည္။ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္မရိွေသာ လူမ်ိဳးသည္ လြတ္လပ္သည့္လူမ်ိဳးမဟုတ္ေပ။ ကုိယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ရွိရန္အတြက္ အစိုးရလည္းရွိရေပမည္။ အစိုးရ မရွိ ေသာ လူမ်ိဳးသည္ လြတ္လပ္ေသာ လူမ်ိဳးမဟုတ္ေပ။ သို႕ရာတြင္ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့သည့္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ အေျခခံဥပေဒ (၁၉၄၇) အရ၊ တိုင္းရင္းသား ျပည္နယ္ မ်ားအတြက္ မိမိတို႕၏ အစိုးရ၊ မိမိတို႕၏ ေခါင္းေဆာင္ကို မိမိတို႕ ကုိယ္တိုင္ လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိခဲ့ၾကေပ၊ ျပည္နယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အႀကီးအကဲကို ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္မွခန္႕အပ္ရသျဖင့္ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ကို ဆံုးရႈံးကာ Internal Colony ေခၚ ျပည္တြင္း ကိုလိုနီ ကြ်န္သေပါက္ ဘဝ ကိုက်ေရာက္ခဲ့ၾကရသည္။ ျပည္သူတို႕ ကတုိက္ရိုူက္ေရြးေကာက္ေသာ ကိုယ္ပိုင္ အစိုးရမရွိသျဖင့္ ကိုယ္ပိုင္ ျပ႒ာန္း ခြင့္လည္းမရွိေတာ့ေပ။ တနည္းအားျဖင့္ ၿဗိတိသွ် ကိုလိုနီ ကကြ်န္သေဘာက္ဘဝမွ လြတ္ေျမာက္ လာၾက ျခင္းသည္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳး တို႕ အတြက္ လြတ္လပ္ေရး ကိုဆံုးရႈံးခဲ့ၾကရျခင္းျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္ေရးကိုအငန္းမရ၊ အလ်င္အျမန္လိုခ်င္၍ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ အားျဖင့္ ဗမာ ႏွင့္ပူးေပါင္းကာေရးထိုးခဲ့ၾကေသာ္လည္း၊ လြတ္လပ္ေရး ကိုမရပဲ၊ ဗမာ ကိုလိုနီ ကြ်န္ သေပါက္ ဘဝကို ေရာက္ေအာင္ လက္မွတ္ေရးထိုး ခဲ့ၾက သကဲ့သို႕ျဖစ္သြားရသည္။ ကုိယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ မ်ား ဆံုးရႈံးခဲ့ၾကရသျဖင့္ လြတ္လပ္ေသာ လူမ်ိဳး မ်ား ဟူ၍ မေခၚဆိုႏို္င္ေတာ့ေပ။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ၾကစဥ္က ဗမာတိုင္းရင္းသားတို႕၏ အခြင့္အေရး မ်ား ကိုထည့္သြင္း ထားျခင္းမရွိပဲ Frontier Areas မ်ားမွ ခ်င္း၊ ရွမ္း၊ ကခ်င္ တို႕၏ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ ႏွင့္ ကုိယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ တို႕ကိုသာကြက္ၿပီး အာမခံကာ သေဘာတူ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ သည္မွာ ယေန႕ ဗမာ တိုင္းရင္းသား တို႕ကိုယ္တိုင္ အခြင့္အေရးမ်ား ဆံုးရႈံးရသည့္ အေျခသို႕ က်ေရာက္ရန္ သမိုင္းဟာကြက္တခု ဟုတ္မဟုတ္ ေတြးေတာစရာ ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္လာေပသည္။ အမ်ားစုႀကီးျဖစ္ေသာ ဗမာျပည္သူ တို႕ေရြးေကာက္ တင္ေျမွာက္ သည့္ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ ဟူ၍ မရွိခဲ့သည္မွာ ၾကာေျငာင္း ခဲ့ၿပီျဖစ္ၿပီး ဗမာ စစ္အာဏာရွင္ တုိ႕သာ ႀကီးစိုးခဲ့သည္။ ဒီမိုကေရစီစံအရ ျပည္သူတို႕ကိုယ္တိုင္က လိုလိုလားလား ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ ေသာေခါင္းေဆာင္ သည္သာလ်င္စစ္မွန္ေသာ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ၿပီး အာဏာရွင္ ဟူသည္မွာ ေခါင္းေဆာင္မ ဟုတ္ေပ။ အာဏာရွင္ စနစ္ ကိုျပည္သူတို႕မေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ၏ အေျခခံ ဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ဆို္င္ရာ လမ္းညႊန္ (ရ)ခ်က္ မွ အခ်က္ (၃) တြင္“ ျပည္နယ္မ်ား အပါအဝင္ အစိုးရ အဖြဲ႕အစည္းအားလံုးတို႕၏ အာဏာသည္ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားထံမွဆင္းသက္ရမည္” ဟူေသာ မူဝါဒ ကို ခ်ိဳးေဖါက္ခဲ့ၾကသျဖင့္ ဗမာအပါအဝင္ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုျပည္သူတုိ႕ သည္မိမိတို႕၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ကိုဆံုးရႈံးခဲ့ၾကရသည္။

ျပည္သူတို႕၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ကိုထင္ဟပ္ေစသည့္ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ ခြင့္မ်ား ကင္းမဲ့လာသည္၏ ေနာက္ဆက္တြဲ အျဖစ္ ျပည္သူတို႕သည္ မိမိတို႕၏ ဆႏၵ အေလ်ာက္ တိုင္းျပည္တိုးတက္ေရးကိုလုပ္ေဆာင္ခြင့္မရွိသျဖင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္ ကမၻာ့ အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံစာရင္းတြင္ဝင္သြားရသည္။ ဆင္းရဲတြင္းမွ လြတ္ေျမာက္ရန္ အတြက္ ဗမာအပါအဝင္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးတို႕တြင္ ကုိယ္ပိုင္ ျပ႒ာန္းပိုင္ခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္မ်ားမရွိ၍မျဖစ္ေပ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ကမၻာႀကီး ကို ထူေထာင္ရန္အတြက္ ႏိုင္ငံမ်ား၊ လူမ်ိဳးမ်ားသည္ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ မ်ားရွိရမည္ျဖစ္သလို၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ တိုးတက္ေသာ ဒီမိုကေရစီ ျပည္ေထာင္စု ႀကီးအဒြန္႕ရွည္တည္တန္႕ခိုင္ၿမဲေရး အတြက္ ဗမာအပါအဝင္လူမ်ိဳးတိုင္းသည္ လည္းကုိယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္ ျပ႒ာန္းခြင့္ မ်ားရရွိခံစား ၾကရေပမည္။ မည္သည့္လူမ်ိဳး၊မည္သည့္ ေဒသကိုမွ် သာေစ၊နာေစ ခြဲျခား၍မရစေကာင္းေပ။ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးကိုေတာ့ ျပည္နယ္၊ ေနာက္တမ်ိဳးကိုေတာ့ တိုင္းအဆင့္သာသာ တြင္ထား၍ မရစေကာင္းေပ။ “ျပည္နယ္ေပါင္းစု” ျပည္ေထာင္စုႀကီး ကို ထူေထာင္ကာ ဗမာအပါအဝင္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားသည္ တန္းတူရည္တူ ျပည္နယ္မ်ား အျဖစ္ ကိုယ္ပိုင္ အခြင့္အေရး မ်ားခံစား ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ မသိ က်ိဳးကြ်ံ မျပဳ စေကာင္းေသာ ကမၻာ့ ႏိုင္ငံေရး၏ နိယာမတရားမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ ဤနိယာမတရားကို မသိက်ိဳးကြ်ံျပဳသည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး အဖက္ဖက္ တြင္ အေတာမသတ္ႏိုင္ေသာျပႆနာမ်ားျဖစ္ေပၚစၿမဲျဖစ္သည္။

တန္ဘိုးမျဖတ္ႏိုင္သည့္ ပင္လံုအေမြအနစ္

တုိင္းျပည္၏ လြတ္လပ္ေရး ဖခင္ႀကီးလည္းျဖစ္၊ တပ္မေတာ္၏ ဖခင္ႀကီးလည္းျဖစ္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း သည္ အနာဂတ္ ျပည္ ေထာင္စု အတြက္ ႏိုင္ငံေရး အစဥ္အလာ ေကာင္းတရပ္ကိုခ်မွတ္ေပးခဲ့ဘူးသည္။ သူကိုယ္တိုင္ေရးဆြဲခ်မွတ္ခဲ့ေသာ ပင္လံုမူ သည္ သာလ်င္ ကြ်န္ပ္ တို႕ ျပည္ေထာင္စုႀကီး၏ တခုတည္းေသာ ဒီမိုကေရစီ အေျခခံအုပ္ျမစ္ျဖစ္ေပသည္။ ယင္းအေျခခံအုပ္ျမစ္ အရ ကြ်န္သေဘာက္ ဘဝမွ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ၾကၿပီး၊ ယင္းအေျခခံအုပ္ျမစ္ ေပၚတြင္ ပင္လံုျပည္ေထာင္စုႀကီး ကိုစတင္ ထူေထာင္ ခဲ့ၾကသည္။ ယေန႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မဟာဗႏၡဳလ ပန္းျခံတြင္ ထီးထီးမားမား တည္ရွိေန ေသာ လြတ္လပ္ေရး ေက်ာက္တုိင္တြင္ ေရးထိုးထားသည့္ လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာစာတမ္းသည္လည္း ယင္းပင္လံု အေျခခံအုပ္ျမစ္ ေပၚတြင္ စိုက္ထူ ေရးသား ခဲ့ၾကရျခင္းသာျဖစ္သည္။ ယင္းလြတ္လပ္ေရးေၾကညာစာတမ္း ၏ အမွတ္စဥ္ (၅) တြင္ ေအာက္ပါအတုိင္း အတိအလင္း ကဗ်ည္းထိုး ေရးသားခဲ့ၾကသည္။

“ငါတုိ႔ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ မည္သူ တဦးတေယာက္ တဖြဲ႕ တသင္း၏ အေမြအႏွစ္မဟုတ္၊ မည္သူတဦးတ ေယာက္တဖြဲ႕ တသင္း၏ ပုဂၢ လိကအပုိင္ ပစၥည္းမဟုတ္၊ မည္သူတဦး တေယာက္ တဖြဲ႕တသင္းက ခ်ဳပ္ကုိင္အႏုိင္သိမ္းယူ အက်ဳိး ခံစားအပ္ေသာ ႏုိင္ငံမဟုတ္၊အတိတ္ ကာ လလည္းေကာင္း၊ ယခုမ်က္ ေမွာက္တြင္လည္းေကာင္း၊ေနာင္လာလတံ့ ေသာ အနာဂတ္ကာလ ၌ လည္းေကာင္း၊ ငါတုိ႔ျပည္ေထာင္စုႀကီး အ တြင္း ၌ မွီတင္း ေနထုိင္ၾကေသာႀကီးငယ္ေဝးနီး က်ား/မ မျခား သစၥာေတာ္ခံ ႏုိင္ငံသား ဟူသေရြ႕ ဒုိ႔၏အေမြအႏွစ္အပုိင္ပစၥည္း အက်ဳိးခံစားရာ ျဖစ္သည္ ဟူ ေသာ လူ႔ဘာသာ လူ႔တရား ႏွင့္အညီကမၻာဦးကာလ လူတုိ႔၏ စည္း႐ုံးမႈ ၌လူအေပါင္းတုိ႔၏ သေဘာဆႏၵအရလူ အဝွမ္း၏ အက်ဳိးကုိ ေကာင္းစြာ ေဆာင္ရြက္ ႏုိင္အံ့ေသာပုဂၢိဳလ္ကုိ ေရြးေကာက္၍ သမၼတ တင္ေျမႇာက္ၾကေသာ မေဖာက္မျပန္ မစြန္း မၿငိပကတိသန္႔ရွင္းျဖဴစင္ေသာ မူလလူ႔ဝါဒ ႏွင့္ ေလ်ာ္စြာ စည္းကမ္းဥပေဒ ေသခ်ာထင္ရွားစြာပုိင္းျခားသတ္မွတ္တူညီေသာ တရား တူညီေသာအခြင့္အေရးတူညီေသာ အဆင့္ အ တန္း အားျဖင့္ ကမၻာအရွည္ တည္စိမ့္ ေသာငွာ လူအေပါင္းတုိ႔၏ ဆႏၵသာလွ်င္ အဓိကျဖစ္ေသာ သမၼတျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္တည္းဟူေသာ ျမတ္ေသာ အျဖစ္ကုိ လက္ ဆုပ္လက္ကုိင္ငါတုိ႔အပုိင္ရၿပီ။“

ပင္လံုလမ္းမွေသြဖီလာခဲ့ၾကၿပီး လြတ္လပ္ေရး၏ အေျခခံအုပ္ျမစ္၊ ျပည္ေထာင္စုႀကီး၏ အေျခခံအုပ္ျမစ္၊ ဒီမုိကေရစီအေျခခံအုပ္ျမစ္ ျဖစ္ေသာ ပင္လံု ဟူသည့္ အေျခခံအုပ္ျမစ္ ကိုပစ္ပယ္ခဲ့ၾကသျဖင့္ ယင္း လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာစာတမ္း ႀကီး သည္လည္း ယေန႕ အခ်ိန္အခါတြင္ ကဗ်ည္း အကၡရာမ်ားသက္သက္ အျဖစ္က်န္ရွိခဲ့ၿပီး လူမ်ိဳးေပါင္းစံုျပည္သူအေပါင္းတို႕ ေမွာ္မွန္းခဲ့သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာေသာ ဒီမုိကေရစီ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ကို လက္လြတ္ဆံုးရႈံး ခဲ့ၾကရသည္။

အေဆာက္အဦးတခု၏ ေျခခံအုပ္ျမစ္ (foundation) ဒီဇိုင္းကုိၾကည့္ လိုက္ရံုႏွင့္ အေတြ႔အၾကံဳရင့္က်က္ၿပီးေသာ ေဆာက္လုပ္ေရး အင္ဂ်င္နီယာ (သို႔မဟုတ္) ဗိသုကာ တဦးသည္ ယင္းအေျခခံအုပ္ျမစ္ေပၚတြင္ ေဆာက္လုပ္မည့္ ေဆာက္အဦးသည္ အထပ္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာရွိၿပီး ခန္႕ျငား ထည္ဝါေသာ မိုးေထာင္တိုက္ အမ်ိဳးအစားလား၊ သာမန္ ႏွစ္ထပ္၊ သံုးထပ္တိုက္ အမ်ိဳးအစားလားဆိုသည္ကိုခ်က္ျခင္း သိျမင္ မွန္းဆႏိုင္ သကဲ့သို႕ ပင္လံုစာခ်ဳပ္တြင္ပါဝင္ေသာ က်စ္လစ္ သိပ္သည္းသည့္ ႏိုင္ငံေရးမူဝါဒ မ်ား ၏ အတိမ္အနက္ကိုၾကည့္ၿပီး၊ ပင္လံု အေျခခံ အုပ္ျမစ္ေပၚ တြင္ တည္ေဆာက္မည့္ ျပည္ေထာင္စုႀကီး သည္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ Federal Republic of Germany ေခၚ ဂ်ာမန္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ႏိုင္ငံ မ်ား ကဲ့သို႔ ခန္႕ျငားထည္ဝါေသာ ျပည္ေထာင္စု ႀကီးတခုကိုတည္ေဆာက္ ေတာ့မည့္ တိုင္းျပည္တခု၏ အေျခခံအုပ္ျမစ္ျဖစ္ေၾကာင္း ကိုရင့္ က်က္ေသာ ႏိုင္ငံေရးသမားတဦးမွန္လ်င္ ခန္႔မွန္းရိပ္မိ မွန္းဆ ႏိုင္ ေပလိမ့္မည္။

ယိုင္နဲ႕တိမ္းေစာင္းေနေသာ လြတ္လပ္ေရးေက်ာက္တိုင္ႀကီးအားျပန္လည္တည့္မတ္ရန္အတြက္ ယင္းေက်ာက္တုိင္ႀကီး၏ ေအာက္ေျခ အေျခခံအုတ္ျမစ္တြင္ ပင္လံုမူတို႕သည္ မေပ်ာက္မပ်က္ အခို္င္အမာတည္ရွိေနပါေသးသည္။ ပင္လံုမူကို လူမ်ိဳးေပါင္းစံုျပည္သူတို႕ အတူတကြ ျပန္လည္စုပ္ကိုင္ကာ ပင္လံုလမ္းကိုျပန္လည္ လက္တြဲ ေလ်ာက္လွမ္းၾကမည္ဆိုလ်င္ ယိုင္နဲ႕တိမ္းေစာင္းေနေသာ လြတ္လပ္ေရး ေက်ာက္တိုင္ႀကီး သည္လည္း ျပန္လည္တည့္မတ္လာေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း အေလးအနက္ တင္ျပေဆြးလိုက္ပါသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တိုင္က လမ္းညႊန္ခဲ့သည္မွာ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးလ်င္ “သူမ်ား ေျခလွမ္းတလွမ္းလွမ္းရင္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကေျခလွမ္း ဆယ္လွမ္းလွမ္းႏိုင္ရမယ္” ဟူ၏။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္တြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ သည္ အေရွ႕သို႔ေျခလွမ္း ဆယ္လွန္း မလွန္း ပဲ အေနာက္သို႔ ေျခလွမ္းအလွမ္းတရာလွမ္းခဲ့ၾကသည္။ ယေန႕ကာလ အင္တာနက္ေခတ္တြင္ အိမ္နီးျခင္းႏိုင္ငံမ်ား အပါအဝင္ ကမၻာ့ ႏိုင္ငံမ်ားသည္ ေျခလွမ္းက်ဲႀကီးမ်ားျဖင့္ အီလက္ေၾထာနစ္ နည္းပညာတို႔ ၏ အကူအညီကို အသံုးျပဳၿပီး သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို ျမန္ဆန္လြန္းလွေသာ အလ်င္ ႏႈန္းမ်ားျဖင့္ ဖလွယ္ရင္း စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရး အဖက္ဖက္တြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကို စကၠန္႕ ႏွင့္ အမွ် တဝီဝီ္ ေက်ာ္ျဖတ္ခ်န္လွပ္ေနၿပီျဖစ္သျဖင့္ သူမ်ား ေျခလွမ္း တလွမ္းလွမ္းလ်င္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကေျခလွမ္း အလွမ္းတရာေလာက္ မွ မလွမ္း ႏိုင္လ်င္ ေန႕စဥ္ႏွင့္အမွွ် လူသားတို႕၏ ပစၥုပၸန္ ဘဝအတြင္းသို႕ ျပင္းထန္လြန္းေသာ အျမန္ႏွန္းျဖင့္ ေဆာင့္ကာနင္းကာ ဝင္ေရာက္လာ ေနေသာ အနာဂတ္ ကမၻာႀကီးသည္ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံအား ဒရြတ္တုိက္ ဆြဲေခၚကာ ႏိုင္ငံ အဝွမ္း ပြန္းပဲ့ထိရွမႈမ်ား ကိုမၾကာေတာ့ေသာကာလတြင္ အေတာမသတ္ျမင္ေတြ႕ခံစားၾကရမည္ျဖစ္သည္။ အရွိန္ အဟုန္ ျဖင့္ ဝင္ေဆာင့္ကာစိန္ေခၚေနသည့္ အေျပာင္းအလဲမ်ားကို လက္နက္ျဖင့္၄င္း၊ အာဏာျဖင့္၄င္း ဟန္႕တားႏိုင္စရာေၾကာင္းမရွိေပ။ သူမ်ား တကာ အင္တာနက္ အေဝးေျပး လမ္းမႀကီး ေပၚတြင္ တဝီဝီ ေက်ာ္ျဖတ္ ေနစဥ္တြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏုိင္ငံအား လွည္းၾကမ္း ႀကီး ေပၚတင္ၿပီး တအိအိ ေမာင္ႏွင္း ေခၚေဆာင္ကာ ပေဒသရာဇ္ ေခတ္ေဟာင္း ဆီသို႕ ေနာက္ျပန္လွမ္းေန ေသာ ေတာသူႀကီး တို႕ ေခတ္သည္ ကုန္ဆံုးသင့္ၿပီျဖစ္သည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္မွလြတ္ေျမာက္လာသည့္ အခ်ိန္တြင္ ဘီဘီစီသတင္းေထာက္မွ သူမအား ဗမာ့ တပ္မေတာ္ကို ၿဖိဳခြင္းရန္ ဆႏၵရွိမရွိ ထိလြယ္ရွလြယ္လြန္းလွေသာေမးခြန္းတရပ္ကိုေမးျမန္းခဲ့ရာတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အေျဖမွာ လိုရင္း တိုရွင္း ရိုးစင္း လွပါသည္။ “က်မအေန နဲ႕ ဗမာ့တပ္မေတာ္ကိုၿဖိဳခြင္းဖို႕ ဘယ္တံုးကမွ ဆႏၵ မရိွခဲ့ပါဘူး။ တပ္မေတာ္က ျပည္သူေတြရဲ႕ဆႏၵ ကို အေကာင္ အထည္ ေဖၚေပးဖို႕ ကိုသာ က်မ တစိုက္မတ္မတ္ေျပာခဲ့တာပါ” ဟူ၍ျဖစ္သည္။ ျပည္သူတို႕၏ ဆႏၵအစစ္အမွန္အတုိင္း ၿငိမ္းခ်မ္း သာယာေသာ ျပည္ေထာင္စုႀကီးကို ပံုေဖၚ တည္ေဆာက္ ရန္အတြက္ တပ္မေတာ္၏ ဖခင္ႀကီးျဖစ္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တိုင္ က ပင္လံု တြင္ ၄င္း၊ သူ၏ အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲေရးဆိုင္ရာ လမ္းညႊန္ခ်က္ (ရ) ခ်က္တြင္၄င္း အတိအလင္းအုပ္ျမစ္ခ်ေပးခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ယေန႕တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားအေနႏွင့္ တပ္မေတာ္၏ဖခင္ႀကီးျဖစ္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကုိယ္တိုင္ ခင္းေပးခဲ့သည့္ ပင္လံုလမ္းေပၚသို႔ ျပည္သူ တို႕ကို ဦးေဆာင္ ကာ အတူ တကြ မေလ်ာက္လွမ္းႏိုင္စရာ ခိုင္လံုေသာအေၾကာင္းတစံုတရာျပစရာ မရွိေပ။ ပင္လံုလမ္းကိုလိုက္လာသည္ႏွင့္အမွ် တပ္မေတာ္ ၏ ဖခင္ ႀကီး ကိုယ္တိုင္ တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ ပင္လံုေခတ္မွာကဲ့သို႕ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျပည္သူ ျပည္သူႏွင့္တပ္မေတာ္သည္ တသားတည္း ျဖစ္သြား ၾကမည္မွာ ဧကန္မလြဲေပ။

အဘိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ ပင္လံု အေမြအနစ္ မွရရွိခံစားခဲ့ရေသာ ဆုျမတ္အက်ိဳးေက်းဇူးတို႕ကို လူမ်ိဳးေပါင္းစံု ျပည္သူတို႕ မေမ့မေပ်ာက္ အတူတကြ ဆက္လက္ ထိမ္းသိမ္း ၾကပါစို႕။ ပင္လံု သည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၏ အတိတ္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ပစၥဳပၸန္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၏ အနာဂတ္ ျဖစ္ ေပ သည္။

ဆလိုင္း ကစ္(ပ္)ခိုလ်န္

(၁) (A Theory of Universal Democracy empowers cultures and communities across the world to custom design democracy in consonance with their traditional values. For example, the [author] makes concrete proposals for Muslim countries to democratize their constitutions without accepting Western values and without violating the principles of Islamic law. A Theory of Universal Democracy. Beyond the End of History. By L. Ali Khan)

(၂) ပင္လံုစာခ်ဳပ္ (၁၉၄ရ)။ http://vansangva.com/vansangva-library/#1

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ၏ လမ္းညႊန္ု (ရ) ခ်က္။ http://vansangva.com/vansangva-library/#2

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ၏ အေျခခံဥပေဒ ပထမ မူၾကမ္း (၁၉၄၇)။ http://vansangva.com/vansangva-library/#3

(၃) The United Nations General Assembly adopted United Nations General Assembly Resolution 1514 (XV) under titled Declaration on the Granting of Independence to Colonial Countries and Peoples provided for the granting of independence to colonial countries and peoples in providing an inevitable legal linkage between self-determination and its goal of decolonisation, and a postulated new international law-based right of freedom also in economic self-determination.

အျခားဆက္စပ္ေသာ “ပင္လံုေဆာင္းပါးမ်ား“ ကို http://vansangva.com/category/panglong-articles/ တြင္ဖတ္ရႈႏိုူင္ပါသည္။

Advertisements

Written by mike16os

November 19, 2014 at 12:42 pm