Just Another Wordpress Blog

Just another WordPress.com weblog

The Curse of Panglong

ပင္လံု ၏ က်ိန္စာ

Salai Kipp Kho Lian

“သူတပါး၏လြတ္လပ္မႈကို အေလးမထားသူမ်ားသည္ သူတို႕ ကိုယ္တိုင္လည္း လြတ္လပ္ေရး ႏွင့္မထိိုက္တန္ ေပဘူး။” – အာဘရာဟမ္လင္ကြန္း –
“Those who deny freedom to others, deserve it not for themselves…” – Abraham Lincoln – April 6, 1859 Letter to Henry Pierce et al

စာခ်ဳပ္မ်ား ျဖင့္ တည္ေထာင္ထားေသာ ဥေရာပ သမဂၢ။

ေခတ္သစ္ ကမၻာတြင္ တိုင္းႏိုင္ငံမ်ား၊ ျပည္ေထာင္စုမ်ား၊ သမၼတ ႏိုင္ငံမ်ားကိုတည္ေထာင္ရာတြင္ လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာစာတမ္းမ်ား၊ စစ္ေျပ ၿငိမ္းေရး စာခ်ဳပ္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး ဆိုင္ရာ သေဘာတူ စာခ်ဳပ္မ်ား ကို အခိုင္အမာ ေရးဆြဲၾကၿပီး ယင္း ေၾကညာစာတမ္းမ်ား စာခ်ဳပ္မ်ား ကို အေျခခံၿပီး ေရးဆြဲသည့္ အေျခခံဥပေဒမ်ား သည္ တိုင္းျပည္မ်ား၊ ျပည္ေထာင္စု မ်ား ထူေထာင္ရန္ အတြက္ အေျခခံအုတ္ျမစ္မ်ား ျဖစ္လာ ၾကရပါ သည္။ ဥပမာ၊ ေခတ္သစ္ ဥေရာပ သမဂၢ ကိုထူေထာင္ရာတြင္ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း (၆ဝ) အတြင္း စာခ်ဳပ္ေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ ကို အဆင့္ဆင့္ သေဘာတူ လက္မွတ္ ေရးထိုးၿပီး ထူေထာင္ ခဲ့ၾကရပါသည္။ ပထမ ဦးဆံုး ထူေထာင္ခဲ့စဥ္က ႏိုင္ငံ(၆) ႏိုင္ငံသာပါဝင္ခဲ့ ေသာ္လည္း့ ယေန႔အခ်ိန္တြင္ အဖြဲ႕ဝင္ ႏုိင္ငံေပါင္း (၂ရ) ႏိုင္ငံရွိသြားၿပီျဖစ္သည္။

ယင္းသို္႕ ႀကီးမားသည့္ ႏိုင္ငံေပါင္းစု ျပည္ေထာင္စုႀကီးတခု ျဖစ္ေပၚလာရန္အတြက္ Treaty of Paris (၁၉၅၁)၊ Treaty of Rome (၁၉၅၇)၊ Merger Treaty (၁၉၆၅) Single European Act (၁၉၈၆)၊ Treaty of Maastricht (၁၉၉၂)၊ Treaty of Amsterdam (၁၉၉၇)၊ Treaty of Nice (၂ဝဝ၁)၊ Treaty of Lisbon (၂ဝဝရ) စသည့္ စာခ်ဳပ္မ်ားသည္ ဥေရာပသမဂၢ ကို တည္ေထာင္ရာတြင္ အေရးပါသည့္ သမိုင္းဝင္စာခ်ဳပ္ အခ်ိဳ႕ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းစာခ်ဳပ္မ်ားသည္ ခိုင္မာသည့္ ဥေရာပ ျပည္ေထာင္စု ထူေထာင္ရန္အတြက္ ဥေရာပ သမဂၢ ၏ အျခခံဥပေဒ ကို ေရးဆြဲရာတြင္ အေျခခံ ရမည့္ အခ်က္မ်ားျဖစ္လာရပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ ဥေရာပ သမဂၢ ၏ အေျခခံဥပေဒသည္ ၄င္းစာခ်ဳပ္မ်ား ကို တစုတေပါင္းတည္း ခ်ဳပ္ေပး လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေနာင္ အသစ္ ပူးေပါင္းလာ မည့္ ႏိုင္ငံမ်ားကလည္း ၄င္း စာခ်ဳပ္မ်ား ႏွင့္ အတူ ဥေရာပသမဂၢ ၏ အေျခခံဥပေဒကို ဆက္လက္ အတည္ျပဳ သြားၾကျခင္းျဖစ္သည္။ တနည္းအားျဖင့္ အေျခခံဥပေဒကိုေရးဆြဲရာတြင္ ပူးေပါင္းေရး စာခ်ဳပ္မ်ားတြင္ ပါရွိသည့္ သေဘာတူညီခ်က္မ်ား ႏွင့္ အညီ ေရးဆြဲၾကရျခင္းျဖစ္ၿပီး၊ ယင္းသေဘာတူ စာခ်ဳပ္ထဲတြင္ ပါသည့္ အခ်က္မ်ား ႏွင့္ ဆန္႕က်င္ၿပီးေရးဆြဲ၍ မရေပ။ ကနဦး ပူးေပါင္းပါဝင္သည့္ ျပည္ေထာင္စုအဖြဲ႕ ဝင္ ႏိုင္ငံ (၆) ခုမွ ယေန႕ (၂ရ) ႏိုင္ငံ အထိ တိုးပြား လာသည္ ဆိုသည္မွာ ပူးေပါင္းေရး သေဘာ တူစာခ်ဳပ္မ်ား တြင္ ပါရွိသည့္ ဘံုအက်ိဳးစီးပြားမ်ားကို လက္တြ႕က်က် အေကာင္အထည္ ေဖၚ ေဆာင္ ခဲ့ၾကၿပီး မပါဝင္ေသးသည့္ အျခားေသာ ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ား ပူးေပါင္း ပါဝင္ လာခ်င္ ေအာင္ ပူးေပါင္း ပါဝင္လာ ျခင္းအားျဖင့္ ရရွိလာမည့္ အက်ိဳးစီးပြားမ်ားျဖင့္မက္လံုး ေပး ဆြဲေဆာင္ ႏိုင္ခဲ့ ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။

အေမရိကန္ လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာ စာတမ္း ႏွင့္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု။

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏ ၁ရရ၉ ဂ်ဴလိုင္လ (၄) ရက္ေန႕ တြင္ၿဗိတိသ်ွကြ်န္သေဘာက္ဘဝမွလြတ္ေျမာက္လာသည့္အခိ်န္က ထုတ္ ျပန္ ခဲ့ သည့္ လြတ္လပ္ေရးေၾကညာစာတမ္းသည္လည္း ထိုနည္း တူပင္၊ ၁ရဂရ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၁ရ) ရက္ေန႕တြင္ အတည္ျပဳခဲ့သည့္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု ၏အေျခခံဥပေဒ ကို ေရးဆြဲရာတြင္ တြင္သာမက မူလပထမ ျပည္နယ္ (၁၃) ျပည္နယ္ ႏွင့္ စတင္ထူေထာင္ခဲ့သည့္ ျပည္ေထာင္စု မွ ယေန႕ ျပည္နယ္ ေပါင္း (၅ဝ) အထိျဖစ္လာ ေစ ရန္ အတြက္ ပါ အေထာက္ အကူ ျဖစ္ေစ ခဲ့သည့္ အေျခခံ မူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ထို႕ အျပင္ ယင္း အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏လြတ္လပ္ေရးေၾကညာစာတမ္းထဲတြင္ အကၡရာတင္ ကဗ်ည္းထိုး ထည့္သြင္း ေရးသားခဲ့သည့္ အေျခခံမူ မ်ား သည္ အေမရိကန္ျပည္တြင္းစစ္ ကို အႏိုင္တိုက္ၿပီး အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အတြင္း ကြ်န္စနစ္ကို ေအာင္ျမင္စြာဖ်က္သိမ္း ရန္ သမၼတ အာဘရဟမ္ လင္ကြန္း အတြက္ ေအာင္ပြဲကို ဆြတ္ခူးေပးမည့္ လမ္းညႊန္မ်ား ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ အေမရိကန္ ျပည္ ေထာင္စု၏ လြတ္လပ္ေရးေၾကညာ စာတမ္း တြင္ ပါရွိသည့္ “…. all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable Rights,…. Life, Liberty and the pursuit of Happiness.” (လူသားကို တန္းတူဖန္ဆင္းခဲ့ၿပီး၊ ဖန္ဆင္းရွင္က လူသားႏွင့္ ခြဲခြာ၍ မရသည့္ အသက္ရွင္ျခင္း၊ လြတ္လပ္ျခင္း၊ သုခခ်မ္းသာ ကိုရွာေဖြ ခြင့္ အစရွိသည့္ လူ႕အခြင့္အေရးမ်ား ပါဝင္သည့္ ေကာင္းခ်ီး မဂၤလာအျဖာျဖာကို ေပးအပ္ခဲ့ သည္) ဆို သည့္ စာပုိဒ္ သည္ အဂၤလိပ္ဘာသာ ျဖင့္ ေရးသားသည့္ ႏိုင္ငံေရးစာေပ ေလာက တြင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ အကိုးကား ခံခဲ့ ရသည့္ လူသိ အမ်ားဆံုး စာပိုဒ္ တပိုဒ္ ျဖစ္ လာ ခဲ့ ပါသည္။ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသား မ်ား၏လြတ္လပ္မႈ သည္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏လြတ္လပ္ေရးေၾကညာ စာတမ္းတြင္ပါသည့္ “ လူသားကို ဘုရားသခင္က တန္းတူဖန္ဆင္းသည္” ဆိုသည့္ အေျခခံမူ ေပၚတြင္ တည္ေဆာက္ ထား ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊အာဖရိကတိုက္မွအဓမၼဖမ္းဆီးေခၚလာခဲ့သည့္လူမဲ မ်ားကိုကြ်န္ျပဳမႈသည္ ယင္း အေျခခံမူကို တိုက္ရို္က္က်က် ခ်ိဳးေဖါက္ ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သမၼတ ႀကီး လင္ကြန္းက ေျပာၾကားၿပီး ကြ်န္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရး အတြက္ လမ္းညႊန္အျဖစ္အသံုးျပဳခဲ့သည္။ ထို႕အ ျပင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု ၏လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာ စာတမ္းမွ အ ျခားအခ်က္ အလက္မ်ားသည္ လူ႕အခြင့္ အေရး ဆိုင္ရာ အေရးႀကီးသည့္ အေျခခံတရား မ်ားလည္း ျဖစ္လာခဲ့ပါသည္။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏ လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာ စာတမ္းသည္ အေမရိကန္ ျပည္ ေထာင္ စု ၏အေျခခံဥပေဒ ကို အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုရာတြင္ အေျခခံရမည့္ မူမ်ား ျဖစ္သည့္ အေၾကာင္း သမၼတ လင္ကြန္း က ေျပာၾကားခဲ့့ပါသည္။

စာခ်ဳပ္မ်ားကို ခ်ဳပ္ဆိုသည္ဆိုရာတြင္ လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး ဆိုင္ရာမည္သို႕ေသာ စာခ်ဳပ္ ပင္ျဖစ္ေစကာမူ ခ်ဳပ္ဆိုရာတြင္ ပါဝင္ သေဘာတူ လက္မွတ္ေရး ထိုးသူ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ (ဝါ) ပါဝင္ပတ္သက္သည့္ အစုအဖြဲ႕ အားလံုး သည္ မိမိတို႕ ၏တဦး တဖြဲ႕ခ်င္းဆီေရာ၊ အားလံုး ၏ ဘံုအက်ိဳးစီးပြားမ်ား ပါ ေယဘုယ် အားျဖင့္ ပါဝင္ၾကတာခ်ည္း ျဖစ္ပါသည္။ မိမိတို႕ ၏ေရတိုေရရွည္အက်ိဳးစီးပြား ကိုထိခို္က္ နစ္နာေစမည့္ စာခ်ဳပ္ မ်ိဳး ကို (စစ္ရႈံး၍ ေအာက္စီၤးမွ လက္မွတ္ ေရးထိုးရသူမွအပ) မည္သူကမွ် လက္မွတ္ေရးထိုး ခ်ဳပ္ဆုိ ေလ့မရွိပါ။

ႏိုင္ငံေရး ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ စာခ်ဳပ္မ်ား ၏ သေဘာသဘာဝ တြင္ ပါဝင္ လက္မွတ္ ေရးထိုးသူ အစုအဖြဲ႕ (သို႕မဟုတ္) အဖြဲ႕ဝင္ ႏိုင္ငံ တခုခုက စာခ်ဳပ္ပါ ကတိကဝတ္မ်ား၊ တာဝန္ဝတၱရားမ်ား ကို ေဖါက္ဖ်က္ၿပီး တဖက္၏အက်ိဳးစီးပြားမ်ားနစ္နာလာခဲ့လ်င္ ႏိုင္ငံတကာ ဥပေဒ ေအာက္တြင္ ေျဖရွင္းၾကရပါသည္။ တို႕အျပင္ မိမိတို႕ ေရးထိုး သေဘာတူခဲ့သည့္ စာခ်ဳပ္ပါ အခ်က္ အလက္မ်ားကို သေဘာမတူ ေတာ့သည့္ အခ်ိန္တြင္ (ဝါ) ကတိကဝတ္ မ်ား တာဝန္ မ်ား ကို မေစာင့္ထိမ္းႏိုင္၊ မထမ္းေဆာင္ ႏိုင္ ေတာ့ သည့္ အခ်ိန္တြင္ ၊ စနစ္တက် ျပန္လည္ ျပဳျပင္ျခင္း၊ သို႕မဟုတ္ စာခ်ဳပ္ ကိုအၿပီးအပိုင္ ဖ်က္သိမ္္းၿပီး စာခ်ဳပ္၏အေႏွာင္ အဖြဲ႕ေအာက္မွ အဖြဲ႕ဝင္ မ်ား က တရားဝင္ ႏႈတ္ထြက္ ျခင္း ကိုျပဳလုပ္ ၾကရပါသည္။

ပင္လံု စာခ်ဳပ္ ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ။


ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံ သည္ ၿဗိတိသွ်ကြ်န္သေဘာက္ဘဝမွ လြတ္ေျမာက္လာလ်င္ သမိုင္းဘီး ကို ေနာက္ျပန္လွည့္ၿပီး အတိတ္ ေခတ္ ေဟာင္း က အသက္ဦးဆံပိုင္ ဘုရင္စနစ္မ်ိဳး၊ ပေဒသရာဇ္ စနစ္မ်ိဳး ကိုျပန္လည္ ထူေထာင္ရန္ မျဖစ္ႏိုင္ ေတာ့ေၾကာင္း၊ ေခတ္မီတိုးတက္သည့္ ႏိုင္ငံသစ္ ကို ထူေထာင္ ရန္အတြက္ တန္းတူ ရည္တူ ျပည္ေထာင္စု မူ ကိုအေျခခံသည့္ ျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံ ကိုသာ ထူေထာင္ၾကရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အားလံုး နားလည္ လက္ခံ သေဘာ တူခဲ့ၾကပါသည္။ အင္ပါယာ ႏိုင္ငံမ်ားထူေထာင္သည့္ေခတ္၊ ကိုလိုနီ ႏိုင္ငံမ်ားထူေထာင္သည့္ေခတ္၊ အသက္ဦး ဆံပိုင္ ဘုရင္မင္းျမတ္က မင္းေနျပည္ေတာ္ ကိုဗဟိုုျပဳၿပီး တဦးတည္း အမိန္႕ေပးအုပ္ခ်ဳပ္သည့္ ေခတ္မ်ား သည္ လူ႕သမိုင္းျဖစ္စဥ္တြင္ တခိ်န္တခါ က ကမၻာ့ ေဒသ အသီးသီးတြင္ သူသူငါငါ အင္အား ႀကီးလ်င္ ႀကီးသလို ထူေထာင္ ခဲ့ၾကသည့္ ေခတ္မ်ား ျဖစ္ေသာ္လည္း့ ယေန႕ေခတ္သစ္ ႏွင့္ လားလား မွ မအပ္စပ္ေတာ့ သည့္ ေခတ္ မ်ား စနစ္ မ်ား ျဖစ္သည္။ ေခတ္မီတိုးတက္သည့္ ႏိုင္ငံ ႀကီးတခုကို မျဖစ္မေန တည္ေဆာက္ၾကရ ေတာ့ မည္မို႕ ယေန႕ ေခတ္ ကမၻာ့ ႏိုင္ငံေရး ေရစီးေၾကာင္း ႏွင့္ အညီ ျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံသစ္ ကိုသာ ထူေထာင္ၾကရ မည္ ကိုသေဘာတူၾကၿပီး ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလ (၁၂) ရက္ေန႕က ပင္လံုတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ား အတူတကြ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ ကို ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ၾကပါသည္။

သို႕ေသာ္လည္း့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း က်ဆံုး သြားခဲ့ သည့္ေနာက္ပိုင္းတြင္ တင္းၾကပ္သည့္ ဗဟိုဦးစီးစနစ္ ကိုက်င့္သံုးၿပီး တမင္း တႏိုင္ငံ စနစ္ ကို အတင္းအဓမၼ ပုံေဖၚလာခဲ့ ၾက သည့္အထိ ျဖစ္လာခဲ့ၾကသည့္ တိုင္ေအာင္ ယေန႕အထိ ၄င္းစာခ်ဳပ္ပါအခ်က္အလက္မ်ားကို လက္မခံႏိုင္ ေတာ့ပါ၊ ၄င္းစာခ်ဳပ္ပါ သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကို ဖ်က္သိမ္းပါသည္၊ ၄င္းစာခ်ဳပ္ပါ ကတိကဝတ္မ်ားကို ျပန္လည္ရုတ္သိမ္းလိုက္ပါၿပီ ဆိုသည့္ ေၾကညာခ်က္ မ်ိဳး ကို စာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ၾကသည့္ ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ဗမာ မည္္သူမည္ဝါ ကမ်ွ ယေန႕အထိ တရားဝင္ ထုတ္ျပန္ျခင္း မျပဳလုပ္ ခဲ့ဘူးေသး ပါ။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ၏ကတိကဝတ္ မ်ားကို တရားဝင္ ျပန္လည္ မရုတ္သိမ္း ခဲ့ၾကသည့္အျပင္ ကုန္လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း (၆ဝ) ေက်ာ္ ကာလ တြင္ ဗမာ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ား ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ပင္လံု ကတိကဝတ္မ်ား ကိုျပန္လည္အေကာင္အထည္ေဖၚၾကရန္ အႀကိမ္ႀကိမ္ အလီလီ ေတာင္းဆိုခဲ့ေၾကာင္း၊ “ဒီမိုကေရစီအေျခခံတရားမ်ား Vansangva Volume I စာမ်က္ႏွာ ၁၄၇” တြင္ “ျပည္ေထာင္စုသားႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း” ဆိုသည့္ေခါင္းစဥ္ ေအာက္ တြင္ အက်ယ္တဝင့္ေဖၚျပခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ <http://vansangva.com/vansangva-library/#7>

ကုန္လြန္ခဲ့သည့္ အႏွစ္ (၆ဝ) ေက်ာ္သမိုင္းျဖတ္သန္းမႈ တေလ်ာက္လံုးတြင္ ပင္လံု တြင္ ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ အေျခခံ တရားမ်ား ကို ကနဦး ေက်ာခိုင္းခဲ့ ၾကသည့္ ဦးႏုအစိုးရအပါအဝင္ စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္ က လည္း တခါဘူးမွ် ပင္လံု စာခ်ဳပ္ကို တရားဝင္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ဖ်က္သိမ္း ခဲ့ျခင္း ရွိခဲ့ပါ။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္၏အပိုဒ္ (၇) တြင္ပါရွိသည့္ “ေတာင္တန္းေဒသရွိျပည္သူတို႔သည္ ဒီမုိကေရစီ တိုင္းျပည္ မ်ားတြင္ အေျခခံမ်ား အခြင့္ အေရးမ်ားႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ရရွိ ခံစားေစရမည္” ဆိုသည့္ ကတိကဝတ္မ်ား၊ ဝတၱရားမ်ားကို ၄င္း၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္၊ ကုိယ္ပိုင္ျပဌာန္းပိုင္ခြင့္ အစရွိသည့္ အျခား သေဘာ တူညီခ်က္မ်ားကို၄င္း ခ်ိဳးေဖါက္ၿပီး ေတာင္တန္းေဒသမ်ား၊ ျပည္နယ္မ်ားတြင္ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးမ်ား ဆိတ္သုဥ္းေစခဲ့ သည့္ အျပင္ ဒီမိုကေရစီကို ပါ ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္ခဲ့ၾကသည့္ ဖဆပလ ေခတ္တြင္ ၄င္း၊ ျပည္နယ္မ်ား၊ တုိင္းမ်ား တြင္ ပါ ဗမာတို္င္းရင္းသားမ်ား အတြက္ ေရာ၊ တျခား တိုင္းရင္းသားမ်ား အတြက္ပါ ဒီမိုကေရစီမ်ား ဆိတ္သုဥ္းေစခဲ့သည့္ မဆလ တပါတီ အာဏာရွင္ ေခတ္တြင္ေရာ၊ တတိုင္းတျပည္လံုး လူမ်ိဳး ေပါင္းစံု ျပည္သူမ်ား ေထာင္နဲ႕ေသာင္းနဲ႕ သန္းနဲ႕ခ်ီၿပီး ျပည္ပ ႏိုင္ငံမ်ား ကို စီးပြားေရး ဒုကၡသည္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးဒုကၡသည္မ်ား၊ စစ္ေရးဒုကၡ သည္မ်ား ဘဝ အဆင့္ အထိ က်ဆင္းေစခဲ့ၿပီး၊ ျပည္သူ တရပ္လံုး ၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကိုပါ ဆံုးရႈံးခဲ့ၾကရသည့္ အရင္ နဝတ၊ နအဖ စစ္အစိုးရ ေခတ္ ဆိုး စနစ္ဆိုး အပါအဝင္ မည္သည့္ေခတ္တြင္ မွ တက္လာသည့္ အစိုးရမ်ား က ပင္လံုမူႏွင့္ဆန္႕က်င္ဖက္ ျဖစ္ေနေသာမူမ်ားကို က်င့္သံုးခဲ့ ၾကသည့္တိုင္ေအာင္ လက္ေတြ႕တြင္ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ ကို ေျပာင္ေျပာင္ တင္းတင္း တရားဝင္ မဖ်က္သိမ္းဝံ့ခဲ့ ၾကပါ။ ယင္းအခ်က္တခုတည္း ကိုၾကည့္လ်င္ပင္၊ ပင္လံုစာခ်ဳပ္၏နက္ရိႈင္းမႈ၊ ေလးနက္မႈ ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး အရ တန္ဘိုးျမင့္မားမႈ ကို သက္ေသထူႏိုင္ပါသည္။ အာဏာရွင္မ်ား ကိုယ္တုိင္ မထိပါး ဝံ့သည့္ သိမ္ေမြ႕ လ်ွိ႕ဝွက္ခ်က္ မ်ား ရွိေနသည္ မွာ ေသျခာလွပါသည္။ ဦးေနဝင္း ၏ မဆလ ေခတ္တြင္ လည္း ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို အထိေရာက္ဆံုး ခ်ိဳးေဖါက္ခဲ့ သည့္တိုင္ေအာင္၊ ပင္လံု စာခ်ဳပ္၏ဘယ္ အခ်က္၊ ဘယ္အပို္ဒ္မ်ားသည္ျဖင့္ ျပည္ေထာင္စု အဖြဲ႕ဝင္ ဘယ္လူမ်ိဳး၊ ဘယ္ေဒသ ၏ အက်ိဳးစီးပြား ကို ဆန္႕က်င္သည္၊ ထိခိုက္နစ္နာေစသည္ ဟူ၍ ခိုင္ခိုင္ မာမာ ေထာက္ျပ ေျပာဆိုႏိုင္ ျခင္းမရွိသည့္အျပင္၊ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားကို အမ်ားျပည္သူ သိေအာင္ေဖၚထုတ္ရွင္းလင္းျခင္း၊ ဦးေဆာင္ ဦးရြက္လုပ္ၿပီး ပညာေပးျခင္းမ်ိဳး လည္း မျပဳ လုပ္ခဲ့ဘူး ေပ။ တႀကိမ္တည္းတြင္ အုပ္စိုးသူ အစိုးရ အဆက္ဆက္က ပင္လံုစိတ္ဓာတ္၊ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ ဆိုသည့္ စကားမ်ား ေဖါင္ေလာက္ ေအာင္ ေျပာခဲ့ ၾကျပန္သည္။ အထူး သျဖင့္ မဆလ ေခတ္တေလ်ာက္လံုး တြင္ တုိင္းရင္းသား စည္းလံုညီညြတ္ေရး တုိ႕အေရး စသည့္ေၾကြးေၾကာ္သံ မ်ား သည္ အက်ယ္ေလာင္ဆံုး ေအာ္ဟစ္ ခဲ့ၾကရပါသည္။ ျပည္ေထာင္စု ေန႕မ်ားကိုလည္း ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲ က်င္းပခဲ့ၾကရသည့္အျပင္ နာမည္ႀကီး အားကစား သမား မ်ား က ျပည္ေထာင္စုအလံ ကို တၿမိဳ႕ၿပီး တၿမိဳ႕ ေျပးလႊား ကိုင္ေဆာင္ၿပီး ျပည္ေထာင္စုေန႕က်င္းပမည့္ ေနရာ သစ္ဆီကို အေရာက္ လက္ဆင့္ ကမ္း သယ္ေဆာင္ခဲ့ၾကရသည္။ သူတို႕သည္ တုိင္းရင္းသား ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား ႏွင့္ အတူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကိုယ္တုိင္ သေဘာတူ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့သည့္ ပင္လံု သေဘာတူညီမႈမ်ားကို အေလး ထားပါသည္၊ ပင္လံုကိုမဆန္႕က်င္ပါ၊ ျပည္ေထာင္စု ႀကီး မၿပိဳကြဲရန္ကို မဆလ စစ္ အစိုးရက လုပ္ေဆာင္ေနပါသည္ ဆိုသည့္သေဘာကို တိုင္းျပည္၏ဘ႑ာေတာ္ေငြ မ်ားေသာက္ ေသာက္လဲ သံုး ၿပီး ဝါဒျဖန္႕ခဲ့ၾကသည္။ ယင္းသို႕ မိမိတုိ႕ မယံုၾကည္မလိုလားသည့္ ပင္လံု၏ အႏွစ္ သာရ မ်ားကို ယံုၾကည္သေယာင္ ပံုရိပ္ ေယာင္ တခုကို လိမ္ညာဖန္တီးရန္ အတြက္ အလြန္အကြ်ံ ဝါဒ ျဖန္႕ေနရသည့္ ကာလတြင္ပင္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ား တဖြဲ႕ၿပီး တဖြဲ႕ ေတာခို သြားခဲ့ၾကၿပီး လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး မဆင္ႏႊဲသည့္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးဟူ၍ တုိင္းျပည္တြင္ လူမ်ိဳးတမိ်ဳး တေလမွ မက်န္ေတာ့ သည့္အျပင္ ဖဆပလေခတ္က ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏု ကိုယ္တိုင္ လက္နက္ စြဲကိုင္ ၿပီး ေတာခိုခဲ့ရသည့္ အထိ ျဖစ္ခဲ့ ပါသည္။ မဆလ စစ္အစိုးရက ဝါဒျဖန္႕ ေနသည္ကတမ်ိဳး၊ လက္ေတြ႔ တိုင္းျပည္တြင္ ျဖစ္ပ်က္ေနသည္ ကတမ်ိဳး၊ အမ်ား ျပည္သူခံစားေနရသည္က တျခားျဖစ္ေနခဲ့ပါသည္။

ပင္လံု ၏ က်ိန္စာ။

တပ္မေတာ္က ၁၉၆၂ ခုႏွစ္တြင္ အာဏာသိမ္းအၿပီး ဖက္ဒရယ္ (ျပည္ေထာင္စုစနစ္) ကိုထူေထာင္ရန္ႀကိဳးပမ္းလာၾကသျဖင့္ ျပည္ေထာင္စု ႀကီး ၿပိဳကြဲ ေတာ့မွာမို႕ အာဏာသိမ္းခဲ့ရပါသည္ ဟူ၍ ေၾကညာလိုက္ သည့္ အခ်ိန္ကစ ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံသည္ အေျပာတမ်ိဳး အလုပ္တမ်ိဳး၊ ၾကားေနရဖတ္ ေနရာတာကတခု၊ လက္ေတြ႕ျဖစ္ပ်က္ ေနသည္က တျခားဆုိသည့္ ဝိေရာဓိ၊ ဆန္႕က်င္ဖက္ ကမၻာ ႏွစ္ခုၾကားတြင္ အသက္ရွင္လႈပ္ရွား ရသည့္ ေခတ္ (paradoxical era) တခု ကို ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကရပါသည္။ ျပည္ေထာင္စု ႀကီးၿပိဳကြဲမည္ကို ေၾကာက္ရပါသည္ဟူ၍ တမ်ိဳးဝါဒျဖန္႕ၿပီး၊ ျပည္ေထာင္စုႀကီး မၿပိဳကြဲေအာင္ ခိုင္မာစည္းလံုးသည့္ ျပည္ေထာင္စု ႀကီးကိုတည္ေဆာက္ရန္ စစ္မွန္သည့္ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုကို ပင္လံုမူအတိုင္း ထူေထာင္ရမွာ ကို ေၾကာက္ျပန္သည္ ဆိုေတာ့ ျပည္သူမ်ား တြင္ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ဆိုသည့္ ေဝါဟာရ ႏွင့္ ပတ္သက္လာလ်င္ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္ေစသည့္ ေခတ္ ပင္ျဖစ္ပါသည္။ “တိုင္းျပည္ေခ်ာက္ ထဲမက်ခင္ တလက္မ အလိုတြင္ ကယ္တင္လိုက္ရပါသည္“ ဟူ၍ ေၾကညာခဲ့သည့္ အာဏာသိမ္း စစ္အစိုးရ ၏ လက္ထက္တြင္ပင္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံသည္ LDC ေခၚ ကမၻာတြင္ “ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ အနိမ့္ဆံုး ႏိုင္ငံ“ ဆိုသည့္ အသူတရာ ေခ်ာက္နက္ ႀကီးထဲသို႕ က်ဆင္း ခဲ့ရပါသည္။ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ခိုင္မာလာသည္ ကို မေတြ႕ရပဲ အက္ေၾကာင္းမ်ားသာ အစိတ္စိတ္ အမႊာမႊာ ေပၚလာ ခဲ့သည္။ ပင္လံု ကို အပုပ္ မခ်ရဲေသာ္လည္း့၊ ပင္လံု စာခ်ဳပ္နဲ႕ အညီ တို္င္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ မလိုလား ျပန္ဆိုသည့္ ဒြိဟမ်ား၊ ဝိေရာဓိမ်ားနဲ႕ ေရာပြမ္းသည့္ သမိုင္းျဖစ္စဥ္ တခုကိုျဖတ္သန္းခဲ့ၾကရပါသည္။ အဆင့္ ျမင့္ေသာ ပင္လံု အေတြးအေခၚ ႏွင့္ ျပတ္သားရွင္းလင္းသည့္ ႏုိင္ငံေရး ဦးေဆာင္မႈ ကို မေပးႏိုင္ခဲ့သည့္ အတြက္ တုိင္းျပည္တြင္ ႏိုင္ငံေရး ဆင္ျခင္ တံုတရား မ်ား အေခါင္းပါးဆံုး အနိမ့္က်ဆံုး ကာလ တခု ကို ျဖတ္သန္းခဲၾကရသည္။ စစ္အာဏာရွင္ တို႕မွာ ပင္လံုကို လည္းေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း အပုတ္မခ်ရဲ၊ ပင္လံုလမ္းစဥ္ အတိုင္းဆက္လက္ေလ်ာက္လွမ္းေနသေယာင္ ျပည္သူတို႕ကိုလိမ္ညာၾကရသည့္ ဒုကၡ၊ ဝိေရာဓိ မ်ားျဖင့္ အက်ပ္ေတြ႕ကာ ပင္လံု ၏က်ိမ္စာ ကိုခံၾကရသည့္အလားပင္ျဖစ္သည္္။

ျပည္သူလူထုအတြင္းတြင္လည္း ပင္လံု ျပည္ေထာင္စုကို ၿပိဳကြဲေအာင္လုပ္ေနတာ က မဆလစစ္အစိုးရလား၊ “အဖ်က္သမားမ်ား” “ခြဲထြက္ေရး သမားမ်ား” ဟူ၍ မဆလ က ကင္ပြန္း တတ္ ထားသည့္လူမ်ားလား ဆိုသည့္ အယူအဆမ်ား အျမင္မ်ား ရႈပ္ေထြးေစခဲ့ပါသည္။ ယင္း ေခတ္ကာလတြင္ ေမွာင္္ခို အျမစ္ျပဳတ္ေရး ဆိုသည္မွာ သတင္းစာမ်ား တြင္ ေန႕စဥ္ဖတ္ခဲ့ၾကရေသာ္လည္း့၊ ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း ေထာင္ဂဏန္း မက ရွိသည့္ ေမွာင္ခို ကစၥည္းမ်ားသည္ ေတာလမ္း မ်ားကိုျဖတ္ၿပီးတမ်ိဳး၊ နယ္စပ္ ၿမိဳ႕မ်ား မွတဆင့္ ကားမ်ားႏွင့္ ေျပာင္တိုက္ၿပီးတဖံု၊ ပတ္ပတ္လည္ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံအားလံုးမွ တေန႕တေန႕ က်ပ္ေပါင္း သိန္းသန္း ကုေဋခ်ီ တန္ဘိုးရွိသည့္ ေမွာင္္ခို ပစၥည္းမ်ား ဒလေဟာ စီးဝင္ေနၿပီး ေမွာင္ခိုတုိက္ဖ်က္ေရး ေအာ္ေနသည့္ အရာရွိႀကီးမ်ား၏တကိုယ္လံုးတြင္ လည္း အထက္မွ ေအာက္ အထိ လက္ပတ္ နာရီ၊ အက်ၤ ီ၊ ေဘာင္းဘီ၊ လံုခ်ည္၊ ညွပ္ဖိနပ္၊ လြယ္အိတ္၊ ေဘာပင္ က အစ အားလံုးလိုလို ေမွာင္ခို ပစၥည္းမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ေနသည္ မို႔ ဆန္႕က်င္ဖက္ မ်ား၊ ဝိေရာဓိ မ်ားႏွင့္ ျပည့္ေန သည့္ကာလပင္ျဖစ္ပါသည္။ မိမိတို႕ႏိုင္ငံအတြက္ ခိုင္မာသည့္ စီးပြားေရးမူဝါဒမရွိ သည့္အတြက္ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံမ်ား၏စီးပြားေရး မ်ားက ေန႕စဥ္ နဲ႕ အမွ် က်ဴးေက်ာ္ ဝင္ေရာက္ေနသည့္ ကာလျဖစ္သည္။ မိမိ တို႕ ႏို္င္ငံ ၏ စီးပြားေရး အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ အားအင္ခ်ိနဲ႕ခဲ့ရသည္။ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးမႈမ်ားကလည္း အစည္းေျပ ခဲ့ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအခ်ဳပ္အျခာအာဏာပါ ေရာ့ရဲ လာေစသည့္ ေခတ္ျဖစ္ပါသည္။ ေမွာင္ခိုလည္း အျမစ္ မျပဳတ္ခဲ့ပါ။ “ေသာင္းက်န္းသူ“ လည္းအျမစ္မျပဳတ္ခဲ့ပါ။ ဗမာ့ တပ္မေတာ္အင္အားသာ ေတာင့္တင္းလာပါသည္၊ တို္င္းျပည္၏ အင္အားမႀကီးခဲ့ပါ။ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရး အဖက္ဖက္တြင္ အင္အားမ်ားခ်ိနဲ႔ ခဲ့ရသည္။

ျပည္ေထာင္စုႀကီး ၿပိဳကြဲမွာကိုေၾကာက္လို႕ အာဏာသိမ္းရသည္၊ ဖက္ဒရယ္ ဆိုသည္မွာ ျပည္ေထာင္စု၊ ျပည္ ေထာင္စု ကိုခ်စ္လို႕ အာဏာ သိမ္း ရသည္၊ သို႕ေသာ္လည္း့ ဖက္ဒရယ္ကိုလည္း လက္မခံျပန္၊ ျပည္ေထာင္စု ဆိုသည့္စကားလံုးကိုေတာ့ တြင္တြင္ေျပာျပန္သည္။ ႏိုင္ငံေရး ကိုေတြးေခၚရာတြင္ ယုတၱိေဗဒ၏စည္းမ်ဥ္းဥပေဒသ ကင္းမဲ့ကာ ငါ့စကားႏြားရသေဘာမ်ိဳး ေပါက္ေပါက္ရွာရွာေျပာ၊ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာလုပ္ၾကေသာ ဗမာစစ္ အာဏာရွင္ တို႕၏ ေခတ္ျဖစ္ေပသည္။ ပင္လံုကိုေတာ့ မပြင့္တပြင့္ ရႈံ႕ခ်ၾကသည္။ ေျပာင္ေျပာင္ တင္းတင္းရႈံ ခ်ျပန္လ်င္လည္း ပင္လံုဆို သည္မွာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုကို တည္ ေဆာက္ရန္ ျဖစ္ လာ သည္ ဆိုသည့္ အမွန္တရားမ်ား ဘူး ေပၚသလို ေပၚ လာမည္ကိုဆိုးရေသးသည္။ ျပည္ေထာင္စု ကိုထိမ္းသိမ္းသူ၊ ပင္လံု စိတ္ဓာတ္ကိုကိုင္စြဲ ထားသူ၊ (တနည္းအားျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကို မဆန္႕က်င္သူ) ဆိုသည့္ ပံုရိပ္ကို ျပည္သူမ်ား ၾကားတြင္ ေငြအကုန္ခံ၊ အာေပါက္ခံၿပီး ဝါဒျဖန္႕ရတာကလည္း အလုပ္ႀကီးတခု၊ မဆလေခတ္ အုပ္စိုးသူမ်ား ၏ ဝိေရာဓိ ႏွင့္ အမွန္တရားကို ေငြကုန္ခံ၊ အာေပါက္ခံၿပီးဖံုးကြယ္ရသည့္ ဒုကၡကလည္း ႀကီးမား လွပါေပသည္။ အမွန္ တကယ္ ကိုယ္ တည္ေထာင္ေနတာက တင္းၾကပ္သည့္ တမင္းတႏိုင္ငံ တျပည္ေထာင္ ဗဟို ဦးစီး စနစ္၊ ေျပာေတာ့ ျပည္ ေထာင္စု။

ေရွးေဟာင္း ပေဒသရာဇ္ ေခတ္က အသက္ဦးဆံပိုင္ ဘုရင္မင္းျမတ္ ၏အာဏာ မ်ိဳးကို ရယူထားသေယာင္ အေနအထားမ်ိဳး၊ မဆလ ေခတ္ မင္းရူး၊ ဘုရင္ရူး အာဏာရွင္ အုပ္စိုးသူမ်ား သည္ သူတို႕၏ ပစၥဳပၸန္ ကာလ သည္ အတိတ္တခ်ိန္က ေရာက္ခဲ့ဘူးသေယာင္၊ ၾကံဳမ်ားခဲ့ဘူး သ ေယာင္ ထင္ေယာင္ ထင္မွား ျဖစ္ေနသည့္ déjà vu အေနအထားမ်ိဳး၊ ျပည္သူမ်ားခ်စ္သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို တဖက္က အမႊန္းတင္၊ တႀကိမ္ထည္းတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအင္ဆန္း ၏ပင္လံုမူ နဲ႕ လံုးဝ ဥသံု ဆန္႕က်င္သည့္လမ္းကိုလိုက္ ဆိုတာမ်ိဳး၊ ထူးေထြဆန္းျပားသည့္ စိတ္ကူးမ်ားႏွင့္ ဆန္႕က်င္ဖက္လုပ္ရပ္မ်ားျဖင့္ စိတၱဇဆန္သည့္ ေခတ္တခုကို ဖန္တီး ျဖတ္သန္းခဲ့ ၾကသည္။

ပင္လံုစာခ်ဳပ္၊ လူ႕အခြင့္အေရး ႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္

လူ႕အခြင့္အေရး၊ ကုိယ္ပိုင္ျပဌာန္းပိုင္ခြင့္တို႕ဟူသည္မွာ တစံုတဦးတေယာက္ကေပးအပ္မွ ရရွိႏိုင္ သည့္အရာမ်ိဳးမဟုတ္ပါ။ ဘယ္သူကမွ အခြင့္ထူး တခုလို၊ အထူးဆုေပးသလို ေပးစရာ မလိုပဲ လူသားမွန္လ်င္ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးမွန္လ်င္္ ေမြးရာပါရွိၿပီးသားအခြင့္အေရးမ်ားသာ ျဖစ္ၾကပါသည္။ သဘာဝအရ ေမြးရာပါရရွိသည့္ လူ႕အခြင့္အေရး (ဝါ) လူတိုင္းမရ မျဖစ္ ရကို ရရမည့္ အခြင့္အေရး (Rights) သာလ်င္ျဖစ္ပါသည္။ ဘယ္သူဘယ္ဝါကမွ ေရာ့အင့္ ဆိုကာ အ ေပၚ မွ ခ်ေပး၍ သည့္ ကိစၥမ်ိဳး (grant) မဟုတ္ပါ။ စာခ်ဳပ္အရျဖစ္ေစ အေျခခံဥပေဒထဲတြင္ျဖစ္ေစ ၄င္း Rights မ်ားကို ကဗ်ည္း အကၡာရာတင္သည့္ အခါတြင္ လည္း ၄င္းအခြင့္အေရးမ်ားသည္ ေစတနာ နဲ႕ “ေပးအပ္” လာသည့္ အခြင့္အေရးမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ နဂို လူတိုင္းမရမျဖစ္ ရကိုရရမည့္ အခြင့္အေရးကို အျပန္အလွန္ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ ၾကသည့္သေဘာသာ ျဖစ္ ပါသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးမ်ား၊ လူ႕အခြင့္အေရးမ်ား၊ ကုိယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ဆို သည္ တို႕မွာ ေပးအပ္သူ ႏွင့္ လက္ေဝခံ ရရွိသူ ဟူ၍ ေက်းဇူးရွင္နဲ႕ေက်းဇူးခံ ေက်းဇူးစားဆိုတာမ်ိဳး မရွိပါ။ စာခ်ဳပ္အရ ျဖစ္ေစ အေျခခံဥပေဒ ႏွင့္ ျပဌာန္းၿပီးျဖစ္ေစ ယင္းနဂိုရွိရင္းစြဲအခြင့္အေရးမ်ားကို သက္ဆိုင္ သူ အားလံုးက သေဘာတူ လက္မွတ္ ေရးထိုး လိုက္ၾက သည့္အခါတြင္၄င္း၊ အေျခခံဥပေဒ အားျဖင့္ ျပဌာန္းသည့္အခ်ိန္တြင္၄င္း သက္ဆိုင္ သူ အသီး သီး သည္ တူညီသည့္ ဘံု အက်ိဳး စီးပြား အတြက္ သေဘာတူ လိ္ုက္ၾကတာသာ ျဖစ္ ပါသည္။ ပင္လံုကုိ ဥပမာအားျဖင့္ေျပာရရင္ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ကို သ ေဘာတူ လက္မွတ္ ေရးထိုးလိုက္ၾကသည့္ကိစၥမ်ိဳးတြင္ လက္မွတ္ ေရးထိ္ုး သူ ဘယ္အစု အဖြဲ႕ကျဖင့္ နစ္နာ ဆံုးရႈံးသြားသည္၊ ဘယ္အစုအဖြဲ႕ကျဖင့္ ေပးလိုက္ရသည္၊ ဘယ္အဖြဲ႕ကျဖင့္ အျမတ္ထြက္သြားၿပီး၊ ဘယ္အစုအဖြဲ႕ (partner) က ေတာ့ျဖင့္ အနစ္နာခံလို္က္ရသည္၊ ဆံုးရႈံးသြား သည္ဆို သည္မ်ိဳးမရွိပဲ၊ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ ကိုလက္မွတ္ေရးထိုးသူ ရွမ္း၊ ခ်င္း၊ ကခ်င္၊ ဗမာ အားလံုးတို႕သည္ အက်ိဳးတူ ပူေပါင္းျခင္း၊ တဦး၏နဂိုရွိရင္းစြဲကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ အစရွိသည့္ Rights မ်ားကို အျပန္အလွန္အသိအမွတ္ျပဳၿပီး ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံသစ္ တခုကို အတူတကြ ထူေထာင္ၾကမည္ဟု ကတိကဝတ္ျပဳခဲ့ ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျပည္နယ္ ျဖစ္လာသည့္ ေဒသမ်ား ကလည္း ပင္လံုစာခ်ုဳပ္ ရွိခဲ့၍၊ ပင္လံုပူးေပါင္းေရးမူ ႏွင့္ အတူပါရွိသည့္ တန္ဘိုး မ်ားကိုယံုၾကည္၍ ပင္လံုကို ဆက္လက္ အတည္ျပဳ သြားသည့္ သေဘာပင္ျဖစ္ပါသည္။

ယင္းကဲ့သို႕ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို အားလံုး၏ ဘံုအက်ိဳးေက်းဇူးကိုေရွ႕ရႈၿပီးေရးထို္းလိုက္ၾကသည့္အတြက္ ခ်က္ျခင္း လက္ငင္းခံစားၾကရသည့္ ဘံုအက်ိဳးေက်းဇူး မွာ ၿဗိတိသ်ွကြ်န္သေဘာက္ဘဝကေန အတူတကြ လြတ္ေျမာက္ၾကၿပီး ခ်င္း၊ ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ဗမာ၊ မြန္၊ ရခိုင္၊ ကယား၊ အားလံုး အတူတကြ လိုလားေတာင့္တၾကၿပီး အသက္မ်ားေပးဆပ္ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကရသည့္ လြတ္လပ္ေရးကို ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္း ရရွိလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေရရွည္ ရရွိခံစားရ မည့္ ဘံုအက်ိဳးစီးပြားအေနနဲ႕ကေတာ့ ပင္လံုစာခ်ဳပ္တြင္ပါရွိသည့္ အေျခခံလူ႕အခြင့္အေရးမ်ား၊ ပူးေပါင္းေရးမူမ်ားသည္ ဥေရာပသမဂၢလို၊ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု တုိ႕လို ႀကီးက်ယ္ခန္းနားသည့္ ျပည္ေထာင္စုႀကီးတခုကိုတည္ေဆာက္ႏိုင္မည့္ အခြင့္အလမ္း တခုကို ရရွိလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေခတ္မီ တိုး တက္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာသည့္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာ ႏိုင္ငံကို ထူေထာင္ရန္အတြက္ ဥေရာပသမဂၢ တို႕၊ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု တုိ႕ ထက္မနိမ့္က်သည့္ လူ႕အခြင့္အေရးမ်ား၊ ဒီမိုကေရစီ၏အုတ္ျမစ္မ်ား၊ ျပည္ေထာင္စုမူမ်ား၊ ပူးေပါင္းေရးမူမ်ားကို ပင္လံုတြင္ပႏွက္ခ်ထားခဲ့ၿပီးသား ျဖစ္ပါသည္။ ေဝးလံသည့္ အေနာက္တုိင္းႏိုင္ငံမ်ား မွ တုိက္ရိုက္ကူးယူစရာမလိုပဲ၊ မိမိတုိ႕ ႏိုင္ငံ၏သမိုင္းေနာက္ခံ၊ ေရခံေျမခံ ႏွင့္ ကိုက္ညီၿပီး တႀကိမ္ထည္းတြင္ ကမၻာ့အဆင့္ကိုပါမီ သည့္ မူမ်ား၊ သေဘာတရားမ်ားကို ႏိုင္ငံ့ဖခင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ ဆန္း ကိုယ္တိုင္ဦးေဆာင္ၿပီး ပင္လံုတြင္ အုတ္ျမစ္ခ်ခဲ့ ၿပီးသားျဖစ္ပါသည္။

တန္းတူရည္တူ ေရးထိုးၾကသည့္ သေဘာတူစာခ်ဳပ္အရျဖစ္ေစ၊ အေျခခံဥပေဒအရျဖစ္ေစ၊ ျပည္သူမ်ားေရြးေကာက္သည့္ တရားဝင္ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရ တရပ္ရပ္ကျဖစ္ေစ တစံုတခု ေသာ ေဒသတခုခု (ဝါ) လူမ်ိဳးတမိ်ဳးမ်ိဳးကို ထူးျခားသည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ တစံုတခုနဲ႕ အခြင့္ ထူး (privilege) တစံုတရာကို ေပးအပ္ ေကာင္းေပးအပ္ ႏိုင္ေသာ္လည္း့ လူမ်ိဳးတမ်ိဳး၏နဂိုရွိရင္းစြဲ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းပိုင္ခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ပိုင္ခြင့္ ဆိုသည့္ အမ်ိဳးသား အခြင့္အေရး (Rights) မ်ားသည္ေပးအပ္၍ ရလာျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ ဘိုးဘင္ေဘာင္ဆက္ လက္ဆင့္ကမ္းခဲ့သည့္ အေမြအနစ္မ်ား (inherent) ျဖစ္သည္၊ ယင္း ဘိုးဘြား ပိုင္အေမြအနစ္ျဖစ္သည့္ အခြင့္အေရး (inherent Rights) မ်ိဳးသည္ ယင္းလူမ်ိဳးနဲ႕ ဘယ္ေသာအခါမွ ခြဲခြာလို႕ မရစေကာင္းသည့္ အခြင့္အေရးမ်ား (inalieanable Rights) ျဖစ္သည္။ ယင္းကဲ့သို႕ ကမၻာ့ လူမ်ိဳးအသီးသီး ၏ သူတို႕ႏွင့္ ခြဲခြာ၍ မရစေကာင္း ေသာ ဘိုးဘြားပိုင္နယ္ေျမ (inherent territories) မ်ား၊ သူတို႕ႏွင့္ ခြဲခြာ၍ မရစေကာင္း ေသာ သူတို႕၏ ဘိုးဘြားပိုင္ အေမြအနစ္မ်ားျဖစ္သည့္ အခြင့္ အေရးမ်ား (inherent inalienable Rights) သည္ ကမၻာ့ လူမ်ိဳး အသီးသီး ၏ တည္ရွိ ရွင္သန္မႈအတြက္ မရွိမျဖစ္ ပိုင္ဆိုင္ၾကသည့္ အေမြအနစ္မ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ ယင္းသို႕ သူတို႕ႏွင့္ ခြဲခြာ၍ မရ စေကာင္းသည့္ လူမ်ိဳးအသီးသီး ၏ အသက္ ဝိဉာၪ္ ကဲ့သို႕ ျဖစ္ေနသည့္ အေမြအနစ္ မ်ားကို ျပင္ပမွ အင္အားသံုးၿပီး မလုပ္ေကာင္း၊ မလုပ္အပ္၊ မလုပ္သင့္ ေပ။ သူတို႕နဲ႕ ခြဲခြာရန္ အားထုတ္ လုပ္ေဆာင္လာ သည့္ အခါ တို္င္း ကမၻာႀကီး တြင္ စစ္မီးမ်ား ဟုန္းဟုန္းေတာက္ေလာင္ခဲ့တာခ်ည္းျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ Universal Truth ေခၚ့ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ အမွန္ တရား ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီး ၿပီးဆံုးသြားသည့္အခါတြင္ ယင္း Universal Truth ေခၚ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ အမွန္တရားမ်ားကို သိျမင္လာၾကၿပီး ယင္း အျမင္သစ္ အေတြးသစ္မ်ား၊ သေဘာတရား၊ အယူအဆ အသစ္ မ်ားသည္ ကမၻာသူ ကမၻာသားမ်ား ၾကားတြင္ နက္နက္ရႈိင္းရိႈင္း စတင္အျမစ္တြယ္ခဲ့သည့္ အေလ်ာက္၊ ကိုလိုနီစနစ္ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ကမၻာ့လူမ်ိဳးအသီးသီးတို႕ နဂိုမူလပိုင္ဆိုင္ၾကသည့္ ကုိယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ မ်ား ျပန္လည္ရရွိေရး မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ရင္း ၿငိမ္းခ်မ္းသည့္ ကမၻာကို တည္ေဆာက္ေရးစ သည္တို႕ကို အသစ္ ေပၚထြန္းလာသည့္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢက ကမကထ ျပဳၿပဳီး တစိုက္ မတ္မတ္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့သည့္အျပင္ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ လူ႕အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္း ႀကီးကိုပါ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ (၁ဝ) ရက္ေန႕တြင္ ထုတ္ျပန္ ႏိုင္ခဲ့ ပါသည္။ ယင္း ၁၉၄၈ ခုႏွစ္တြင္ပင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံသည္ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ အမွန္တရားမ်ားကို အေျခခံၿပီး ေခတ္နဲ႕တေျပးညီျဖစ္သည့္ ျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံသစ္ကို စတင္ ထူေထာင္ႏိုင္ ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

လူမ်ိဳး တမ်ိဳးနဲ႕တမ်ိဳး ႏိုင့္ထက္စီးနင္း ျပဳက်င့္သည့္ ဝါဒ မ်ားသည္ ေခတ္မမွီေတာ့ေၾကာင္း၊ ကမၻာနဲ႕အဝွမ္းယင္းဝါဒ၊ ယင္း စနစ္မ်ားကို အၿပီးအပိုင္ ဖ်က္သိမ္း ၾကရ မည္ ဆိုသည့္ သေဘာ တရားမ်ားသည္ ကမၻာ့လူသားမ်ားၾကားတြင္ ရွင္သန္လာသည့္အေလ်ာက္ လူသား စိတ္ဓာတ္ရွိၿပီး၊ လူသားပီသသည့္ ျပည္ေထာင္စု ၏ဖခင္မ်ားက ပင္လံုတြင္ အေျခခံလူ႕အခြင့္အေရး မ်ားကို ျပဌာန္းၿပီး ရာသက္ပန္ၿငိမ္းခ်မ္းသည့္ ျပည္ေထာင္စုႀကီး အတြက္ ပင္လံုတြင္ အုတ္ျမစ္ခ် ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ယင္းသို႕ေသာအယူအဆအသစ္မ်ား သည္ ကမၻာစစ္ႀကီး (၂) ႀကိမ္ တိတိ ေလာင္ႀကြမ္းခဲ့ရာမွ လူသားတို႕ တြင္ျဖစ္ေပၚလာေသာ အသိတရားမ်ားျဖစ္သည္။ ကုန္လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း (၆ဝ) ေက်ာ္ ကာလ အတြင္းတြင္ ပင္လံု ၏ ေလးနက္ၿပီး ျမင့္မား သည့္ မူဝါဒမ်ား၊ ကမၻာလံုး ဆိုင္ရာအမွန္တရားမ်ားကို ေက်ာခိုင္းခဲ့ၾကၿပီးျဖစ္သည္။ အမွန္တရား ကို ျမတ္ႏိုး သည့္ ေခါင္းေဆာင္ ေကာင္းမ်ား မေပၚေပါက္ လာပါက ပင္လံု၏ က်ိန္စာကို တျပည္လံုးဆက္လက္ခံၾကရဦးမည္ျဖစ္သည္။

သယံဇာတ ေပါၾကြယ္ဝ ၿပီး၊ သယံဇာတတို႕ကို အလြန္အကြ်ံထုတ္ေရာင္းေသာႏိုင္ငံမ်ားသည္ သယံဇာတ၏က်ိန္စာကို ခံၾကရသည္ဟုဆိုပါသည္။ တိုင္းျပည္တခုတြင္ သယံဇာတ ေပါၾကြယ္ ျခင္း သည္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ တိုင္းျပည္ဝင္ေငြတိုးကာ ျပည္သူတို႕၏ လူေနမႈအဆင့္အတန္းျမင့္မားေရးအတြက္ အေၾကာင္းတခု ျဖစ္ေသာ္လည္း ကိုယ္က်ိဳးရွာအက်င့္ပ်က္ အဂတိလိုက္စား သည့္ အုပ္စိုးသူတို႕ မွ အာဏာကို လက္ဝါးႀကီးအုပ္မႈ ေၾကာင့္ ျပည္သူတို႕သည္ သယံဇာတ ၏က်ိန္စာကိုခံၾကရျခင္းျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံတြင္ Universal Truth ေခၚ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ အမွန္တရားမ်ားႏွင့္ၿပီးျပည့္စံုသည့္ ပင္လံုကို အေျခခံ သည့္ ဒီမုိကေရစီ စနစ္ကို ေဖၚေဆာင္ရန္ ကတိကဝတ္မ်ား အခြင့္အလမ္းမ်ားရွိခဲ့ပါလ်က္ႏွင့္ အုပ္စိုးသူအဆက္ဆက္မွ တိုင္းျပည္ အာဏာကို လက္ဝါး ႀကီးအုပ္ကာ ပင္လံုကတိကဝတ္တို႕ကို ေဖါက္ဖ်က္ခဲ့ၾကသည္။ အမွန္တရား ကိုေက်ာခိုင္းခ့ဲ ၾကသည္။ ကတိမတည္လ်င္၊ သစၥာေဖာက္လ်င္ က်မ္းစူး တတ္သည္္၊ က်ိန္စာ သင့္သလို ခံရတတ္သည္ ဟူေသာ ဗမာ့ဆိုရုိးစကား ႏွင့္ မိရိုးဖလာယံုၾကည္မႈ ရွိပါသည္။ ဗမာအပါအဝင္လူမ်ိဳးေပါင္းစံုျပည္သူတို႕အတြက္ ထာဝရ သာယာ ၿငိမ္းခ်မ္း ေသာ ျပည္ေထာင္စု ႀကီးကို မ်က္ေမာက္ျပဳရေစမည့္ ပင္လံု ကတိကဝတ္တို႕ကိုေဖါက္ဖ်က္ခဲ့ၾကၿပီျဖစ္သျဖင့္ ပင္လံု၏က်ိန္စာသင့္ခဲ့ ၾကရၿပီး အုပ္စိုးသူေရာ၊ ျပည္သူမ်ား ပါ တတိုင္း တျပည္လံုး ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အဘက္ဘက္တြင္ အထီးက်န္ျဖစ္ခဲ့ၾကရၿပီး အၾကပ္အတည္း အခက္အခဲ မ်ိဳးစံု ကို လည္း ယေန႕အထိ ၾကံဳ ေတြ႕ ရင္ဆိုင္ ခံစားေနရဆဲ ျဖစ္ သည္။

ပင္လံု၏ က်ိမ္စာ တဇာတ္ သိမ္းေရး၊ ျပည္တြင္းစစ္ ရပ္စဲေရး

၁၈၆၁ နဲ႕ ၁၈၆၅ အတြင္း (၄) ႏွစ္ၾကာျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ အေမရိကန္ျပည္တြင္းစစ္သည္ စက္မႈေတာ္လွန္ေရး ၏အသီးအပြင့္မ်ား ႏွင့္ အတူ ၿမိဳ႕ျပအေျချပဳ စက္မႈလူ႕အဖြဲ႕အစည္း အသြင္ကို ကူးေျပာင္းေနသည့္ အေလ်ာက္ ကြ်န္ စနစ္ကိုပါလက္မခံ ေတာ့သည့္၊ အေမရိကန္ ေျမာက္ ပိုင္း ျပည္နယ္မ်ားႏွင့္၊ မိမိတို႕၏စီးပြားေရးေမာင္းႏွင္အားအျဖစ္ ဝါဂြမ္း စိုက္ခင္းမ်ားတြင္ ေက်းကြ်န္မ်ားကို အဓမၼေစခိုင္းေနရဆဲ ျဖစ္ၿပီး၊ ေက်းလက္ အေျချပဳ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းအျဖစ္္ ေခတ္ေနာက္က် က်န္ရစ္ေနေသးသည့္ ေတာင္ပိုင္း အေမရိကန္ျပည္နယ္မ်ားအၾကား ကြ်န္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ မဖ်က္သိမ္းေရး ကိုအေျခခံၿပီး ေတာက္ေလာင္ခဲ့သည့္ ျပည္တြင္းစစ္မီး ျဖစ္သည္။ မတူညီသည့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းႏွစ္ရပ္၊ မတူညီသည့္ေခတ္ ႏွစ္ေခတ္ ႏွင့္ မတူညီသည့္ တန္ဖိုးထားမႈ မ်ားအေပၚတြင္ အေျခခံခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ စက္မႈထြန္းကားၿပီး ေခတ္ေရွ႕ကိုေျပးေနသည့္ အေမရိကန္ ေျမာက္ပိုင္းက စိုက္ပ်ိဳးမႈ ေတာ္လွန္ေရး ထဲတြင္ ေခတ္ေနာက္က်က်န္ ေနခဲ့သည့္ အေမရိကန္ေတာင္ပိုင္းျပည္နယ္မ်ား အေပၚ အႏိုင္ရ ခဲ့ၿပီး၊ ကြ်န္စနစ္ ကို အၿပီး အပိုင္ ဖ်က္သိမ္းႏိုင္ခ့ဲသည္။ ကြ်န္စနစ္ကိုဖ်က္သိမ္းရန္ အတြက္ (၄) ႏွစ္ၾကာ ျပည္တြင္းစစ္တြင္ ႏွစ္ဖက္ေပါင္း လူ (ရ) သိန္းေက်ာ္ေသခဲ့ရၿပီး အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု ၏သမိုင္းတေလ်ာက္တြင္ လူ႕အသက္ဆံုးရႈံးမႈ အမ်ားဆံုးစစ္ပြဲျဖစ္သည္။ ေတာင္ပိုင္း ျပည္နယ္မ်ားက သီးျခား ကြန္ဖက္ဒေရးရွင္း ထူေထာင္ၿပီး အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုမွခြဲထြက္ရန္ အထိလုပ္လာသည့္ အခ်ိန္တြင္ သမၼတ လင္ ကြန္း က ျပည္တြင္းစစ္ကာလတြင္ ျပည္ေထာင္စုမၿပိဳကြဲေရးကို အဓိကထား ေၾကြးေက်ာ္ခဲ့ ေသာ္လည္း့၊ ကြ်န္စနစ္ကိုေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္ မျဖစ္ လ်င္ ပင္္ သူ႕အလိုလို ေခတ္နဲ႕အညီေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္ဟု ယံုၾကည္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ ျပည္တြင္းစစ္အၿပီးတြင္ ကြ်န္စနစ္ကို ဥပေဒျပဌာန္းၿပီး ဖ်က္ သိမ္း ခဲ့ ပါသည္။

ကြ်န္ပ္တို႕ႏိုင္ငံတြင္ ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ရျခင္း ေၾကာင္းရင္းအျဖစ္ နယ္ခဲ်႕ေသြးထိုးမႈကိုအေၾကာင္းျပဳၿပီး ယိုးမယ္ဖြဲ႕ေရးသားေျပာဆိုခဲ့ၾက သည္။ ကိုလိုနီ ေခတ္တြင္ နယ္ခ်ဲ႕၏ေသြးထိုးမႈမ်ား အမွန္ ရွိခဲ့ ေသာ္ျငားလည္း၊ ၁၉၄ရ ခုႏွစ္ပင္လံုစာခ်ဳပ္အားျဖင့္ ယင္းေသြးထိုးမႈ တို႕ကို တဇာတ္ သိမ္းခဲ့ ၿပီး ျဖစ္သည္။ ယေန႕ အခ်ိန္အခါတြင္ ရွည္ၾကာလာေသာျပည္တြင္းစစ္ သမိုင္းကို မတူညီေသာ ကမၻာ့အျမင္ ႏွစ္ရပ္၏ ပဋိပကၡ အျဖစ္သံုးသပ္ ၍ရ ေပ လိမ့္မည္။ တိုင္းရင္း သားလူမ်ိဳးမ်ား၏ အခြင့္အေရးမ်ားကို ခ်ိဳးႏွိမ္ႏွပ္ကြပ္ထားႏိုင္မွ တိုင္းျပည္စည္းလံုးမည္၊ တိုးတက္မည္ဟု ယံုၾကည္သည့္ ေဖါက္ျပန္ လြန္း ေသာ ေရွးေခတ္ ေဟာင္း ကမၻာ့အျမင္ ႏွင့္ ေခတ္ေရွ႕ကိုေျပးေနေသာ တန္းတူရည္တူ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု မူကိုကိုင္စြဲထားသည့္ ပင္လံုစိတ္ဓါတ္ ေခၚေခတ္သစ္အျမင္ တုိ႕အၾကားမတူညီ၊ ဆန္႕က်င္သည့္ ကမၻာ့အျမင္ ႏွစ္ခု ၏ ပဋိပကၡ ပင္ျဖစ္ေပသည္။ ေရွးေခတ္ ေဟာင္း ကမၻာ့အျမင္ သည္္ ရွည္ၾကာစြာ ရွင္သန္ ႀကီးထြား ေနခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံတြင္ မင္းရူး၊ ဘုရင္ရူးမ်ားႀကီးစိုးေနခဲ့ၿပီး၊ တိုင္းျပည္သည္လည္း ေခတ္ေရွ႕သို႕မေရြ႕ႏိုင္ပဲ ေခတ္ေနာက္က် ၿပီးက်န္ရစ္ခဲ့ရသည္။ အမ်ားစုႀကီးျဖစ္ေသာ ဗမာျပည္သူတို႕ကို စစ္ အာဏာရွင္ အဆက္ဆက္ က “ဖက္ဒရယ္ခြဲ ထြက္ေရးမူ” ျဖင့္ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ မႈိင္းတုိက္ထား ႏိုင္ခဲ့သည္က အေၾကာင္းရင္းတခုျဖစ္ေပသည္။ ယေန႕အခ်ိန္အခါတြင္ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုျပည္သူတို႕အေနႏွင့္ ပင္လံု ၏အမွန္တရားတို႕ကို သေဘာေပါက္မႈမ်ား ေန႕စဥ္ႏွင့္ အမွ် တိုးပြား လာၿပီျဖစ္သျဖင့္ ပင္လံုေခတ္သစ္ကမၻာ့အျမင္ ျဖင့္ အားႀကိဳးမာန္တက္ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳမည့္ ျမန္မာမ်ိဳးဆက္သစ္ ေခါင္းေဆာင္ ေကာင္းမ်ား ေပၚထြန္း ကာ ပင္လံု ၏ က်ိန္စာ ကို တဇာတ္ သိမ္းရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီျဖစ္သည္။ စိတၱဇ အိမ္မက္မ်ားကုန္ဆံုးလြန္ေျမာက္ ၍ ပင္လံု ၏ က်ိန္စာ ေအာက္မွ ေနာင္မ်ိဳး ဆက္သစ္ မ်ားလြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ။

၂၉ ေမလ ၂ဝ၁၄။ The curse of Panglong

** ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အေသးစိတ္ ေဆြးေႏြးခန္းကို “ဒီမိုကေရစီအေျခခံတရားမ်ား Vansangva Volume I စာမ်က္ႏွာ ၁၁ရ” တြင္ ဖတ္ရႈ ႏိုင္ပါ သည္။ အြန္လို္င္းတြင္ ေတာ့ http://vansangva.com/vansangva-library/#1 တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္သလို MP3 အသံဖိုင္ကို လည္းနား ဆင္ႏိုင္ပါသည္။

Dear ALL readers,
We are uploading again the re-edited version of the article
” The Curse of Panglong”. Sorry for the inconvenience caused.
21.06.2014
– Vansangva Group –

Advertisements

Written by mike16os

June 19, 2014 at 11:13 am

One Response

Subscribe to comments with RSS.

  1. Nice work.

    Thian

    June 19, 2014 at 2:30 pm


Comments are closed.